944 Ephi – 't Scheldt

944 Ephi

 

Het was natuurlijk een slimme zet van Wilders om zoveel getuigen op zijn lijstje te zetten. Hiermee kon hij de zware beschuldigingen van haatzaaien en discriminatie in een veel bredere context plaatsen. Wilders trachtte met deze getuigen een ruim en spectaculair debat te entameren over de, in zijn ogen, kwaadaardige islam.
Het proces zou hem ongetwijfeld een podium geven om zijn visie te verdedigen en misschien verder te verspreiden. Zoals altijd ging hij (te) provocerend en onrealistisch te werk door zelfs radicale ayatollahs uit Iran op zijn verlanglijst te zetten. Je kon er donder op zeggen dat de rechtbank hiermee niet akkoord zou gaan.

Getuige Mohammed B. was minder onrealistisch, hoewel de kans dat de rechtbank deze ervaringsdeskundige zou toelaten klein werd geacht. Maar alleen al Mo B. op de lijst pennen, was slim: de publieke opinie werd hierdoor herinnerd aan de verschrikking van de radicale islam en het was ook alsof Wilders daardoor een beetje in de schaduw van de martelaar van het vrije woord Van Gogh mocht staan.
De beklaagde had natuurlijk ingecalculeerd dat niet al zijn getuigen toegelaten zouden worden, wat hem altijd de kans zou geven te spreken over een unfair proces. Maar dat slechts 3 van de 18 namen zouden worden toegelaten, moet voor hem en vele Nederlanders als een totale verrassing zijn gekomen.

Eerlijk gezegd vind ik het een ongelofelijk domme zet van de rechtbank om Wilders op deze manier te beperken in zijn verdedigingsarsenaal. Hiermee laadt de rechtbank de verdenking op zich niet onpartijdig te zijn en niet echt op zoek te zijn naar de waarheid. 3 van de 18 of liever gezegd 18 min 15 is een dubieuze aftreksom die een vieze smaak achterlaat: zou Wilders toch gelijk hebben als hij beweert het slachtoffer te zijn van een politiek/justitieel complot?
Bovendien worden twee categorieën getuigen volledig geschrapt: de rechtsgeleerden en de ‘ervaringsdeskundigen’.
Over deze laatste groep is de rechtbank voortvarend autoritair, wat akelig overkomt: we weten wel dat er gemene moslims zijn die de Koran als kalasjnikov gebruiken. Maar dit is juist de kern van de zaak die aan de redenering van Wilders (‘Islam is fascisme’) een sokkel geeft.

En waarom mag de radicale imam Fawaz niet worden opgeroepen? Die propageert officieel geen geweld, maar wenst zijn tegenstanders slechts dodelijke ziektes toe (Hirsi Ali, Van Gogh).
De vraag is dan wat de achterliggende motivatie van de rechtbank is om Wilders‘ verdediging vleugellam te maken. Justitie voelt natuurlijk aan haar water dat dit proces kan muteren in een podium voor Wilders en wil dit met autoritaire middelen voorkomen. Maar dat had men lang van tevoren kunnen bedenken, toen de aanklacht werd geformuleerd.

Nog riskanter is dat de aanklacht tegen Wilders verandert in een proces van de (radicale) islam en de Koran. Wat niet echt de bedoeling was. Daarom hakt en snijdt deze rechtbank zo wild en onbeholpen in de getuigenlijst van de verdediging.
***

 

Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.
De columns van Ephimenco verschijnen op dinsdag, donderdag en zaterdag in Trouw.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *