943 Paus – 't Scheldt

943 Paus

 

Bij monde van voorzitster, Sonja Eggerickx, laat de Unie van Vrijzinnige Verenigingen weten dat zij een politieke paus onaanvaardbaar vinden. Zij zijn immers voor vooruitgang, redelijkheid en, niet te vergeten, scheiding van Kerk en Staat. Dit alles natuurlijk in een taal en op een toon die het felste respect tonen voor andersdenkenden. Die mogen denken wat ze willen, zolang ze maar niet proberen dat ook enig maatschappelijk impact te geven. Want daarop hebben de vrijzinnigen, de papenvreters, de neutralen natuurlijk het monopolie.

Voor deze dame kan om het even welke groep die zegt op te komen voor emancipatie en vooruitgang (pro-abortus, pro-euthanasie, holebi’s) lustig invloed uitoefenen op het tot stand komen van nieuwe regelgeving en in het algemeen al wat tot het maatschappelijk middenveld behoort, zolang de tussenkomst maar niet gebeurt op godsdienstige gronden. Want dat is compleet onaanvaardbaar en onbespreekbaar. Je gedachten zijn vrij zolang je maar denkt zoals wij?
Voor haar spoort geloof enkel met middeleeuwen, heeft God in EU-verband aankaarten iets necrofiels, klinkt het ironisch morele principes onder de aandacht te brengen van volksvertegenwoordigers.
Heel openhartig eigenlijk. De maskers van ‘s lands vrijzinnigen vallen en wat voor gezicht zit er achter: dat van altijd. Zij mogen (neen moeten) zoveel mogelijk macht verzamelen in al de cenakels van de macht, maar gelovigen mogen zulks niet. Sterker nog, het moet hun verboden worden!

Als kerkleiders ook hun zegje willen hebben in de besluitvorming dan is het jargon van mevrouw Eggerickx even beperkt als duidelijk: zij bemoeien zich (met zaken die hen niks aangaan), zij roepen vanop hun kansels (gewoon praten kunnen deze lieden natuurlijk niet), en liefst nog dicteren zij wat dient gedaan. Dat laatste niet al te vaak toch, getuige de kant die de regelgeving hier in het Westen overduidelijk uitgaat. Maar zelfs als ze eens één enkele keer een slag(je) thuis halen is dit voor onze lieve voorzitster nog te veel.

Zoals gezegd: het monopolie van de macht hoort duidelijk aan de kant van de vrijzinnigen.
Tot slot nog drie randbemerkingen bij de, o zo doorwrochte brief van mevrouw Eggerickx.
Eén: pausen worden wel degelijk verkozen – een conclaaf heet dat – zij het niet door haar eigen achterban.
Twee: Het gebruik van de Duitse taal (‘Nein!) voor de kerkelijke oppositie tegen nog meer macht van de homo-lobby is redelijk goedkoop, maar kan misschien bij haar achterban wel op wat instemmend bekkentrekken rekenen.
Drie: Het is niet omdat een rechter respect heeft voor de christelijke opvattingen over het leven en het huwelijk dat hij geen respect zou hebben voor het handhaven van de mensenrechten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *