935 Zwit – 't Scheldt

935 Zwit

Dezelfden die hier bij ons liefst alle kerkklokken het zwijgen zouden opleggen omdat ze niet thuis horen in een seculiere samenleving, weten nu met hun verontwaardiging geen blijf tegenover die Zwitsers die hun vreemdelingenhaat zo onbeschaamd hebben getoond aan heel de wereld. Er staan in de Alpenstaat vier minaretten en daar moet het maar bij blijven, vinden ze daar.

Een hoge kerkelijke functionaris heeft, volgens wat er in de kranten hier te lezen heeft gestaan, zijn afkeuring uitgesproken voor de uitslag van dit referendum en het een aanslag op de godsdienstvrijheid genoemd, net als de Zwitserse bisschoppen trouwens. Voor de man gaat het hier om religieuze gebouwen. Dat laatste kan men nu net betwijfelen. Kijk, de Zwitsers hebben niet beslist dat de moslims in hun land geen moskeeën meer krijgen of geen erediensten meer mogen organiseren. Neen, en dat zou nu net moeten duidelijk maken waarom men in dit land van melkkoeien en privébanken net minaretten heeft willen uitbannen uit het straatbeeld.

Bij mijn weten beklimmen de moslims niet hun minaretten op vrijdag, maar verzamelen ze in hun moskeeën. (Of waren deze torentjes misschien toch bedoeld om, ook midden in de nacht, met veel lawaai de moslimgebedstijden aan te kondigen bij de kantonbewoners in kwestie?)
Ook in ons land zijn er naar het schijnt maar vier minaretten te zien, daar waar het aantal moskeeën, groot en klein, nog moeilijk te achterhalen is. Toch kunnen de volgelingen van Mohammed hier perfect hun religieuze bijeenkomsten houden, zonder dat de overheid hun ook maar iets in de weg legt. Dat is in Zwitserland net hetzelfde en dat gaat niet meteen veranderen.

Wat de Zwitsers echter beter hebben begrepen dan menigeen in de rest van West-Europa, is dat het kost wat kost willen oprichten van minaretten, hier in deze heidense streken, niet in de eerste plaats een religieus, maar bovenal een politiek statement is. Het is zoals bij sommige species die hun territorium markeren met een of andere geur om aan te geven: dit gebied behoort aan mij. Later – hoeveel later dat weten we nu nog niet – zal de geschiedschrijving Zwitserland noemen als het eerste land in Europa dat wat heeft trachten te ondernemen tegen de inname van dit continent door een godsdienst die er historisch slechts militaire banden mee had gehad middels verovering en bezetting.

Of het zal lukken weten we nu nog niet, maar het toont tenminste dat de Zwitsers slim zijn en moed hebben.
Mocht het van de huidige politieke én kerkelijke leiders hebben afgehangen, er zouden ten tijde van de moslimbezetting van het Heilig Land niet alleen geen Kruistochten vertrokken zijn naar ginder, maar zelfs de poorten van Rome en Constantinopel zouden wagenwijd geopend zijn voor deze sympathieke andersgelovigen met wie het ongetwijfeld toch leuk samenleven moet zijn.

Waar het met Europa heen moet nu het vastgeroest zit in zo’n mentaliteit, kan toch niet echt meer een vraag zijn? Of wel?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *