935 Ephi – 't Scheldt

935 Ephi

Het referendum over de minaretloze moskeeën in Zwitserland heeft een ongekende golf van onrust in heel Europa veroorzaakt.
Die onrust en soms verontwaardiging zijn voornamelijk voelbaar bij autoriteiten, politici en media. ‘De stemming van de schaamte kopte bijvoorbeeld gisteren het linkse Franse dagblad Libération, dat zijn commentaar de titel ‘Absurd gaf.
Maar op de website van de krant wordt dit geluid nogal genuanceerd. Meer dan 1000 reacties volgden op het commentaar van Libé, die voor het merendeel het juist dwaas vonden om een democratische stemming als ‘absurd’ te bestempelen.

Zie hier een illustratie van de scheiding die tussen gewone burgers en hun opiniërende elites is opgetreden. Een scheiding der geesten die het Zwitser referendum heeft blootgelegd en meer dan de portee van de stemming zelf, de Europese elites in een diepe malaise heeft gedompeld. Religieuze en politieke autoriteiten, opinieleiders of maatschappelijke organisaties kunnen wel het volk willen opvoeden, dat wil maar niet lukken. Voor de verlichte top bestaat nu de reële vrees dat het Zwitserse voorbeeld ook elders in Europa school maakt. De vraag is natuurlijk of je de angsten van een aanzienlijk deel van de bevolking over de opmars van de islam in Europa kunt negeren. Zwitserland kun je niet zomaar als de nieuwe bakermat van fascisme en racisme wegzetten.

Volgens politicoloog Michael Hermann, in de Zwitserse krant La tribune de Genève (2/12), is de uitslag vooral symbolisch en niet tegen Zwitserse moslims gericht. Hij vermoedt dat vrouwen die islam met hoofddoeken, sharia en vrouwenonderdrukking associëren, massaal voor het verbod hebben gestemd.
Ook voor deze politicoloog is de scheiding tussen boven- en onderlaag het belangrijkste element in de uitslag: ‘In andere landen kunnen elites bepaalde debatten vermijden. In Zwitserland kunnen ze dit niet. Ze moeten leren om burgers serieus te nemen. Dit proces is niet afgerond en moet doorgaan’.

Een pleidooi voor een open debat dat alle steun verdient. Iedereen is vrij in een verbod op minaretten een daad van ondraaglijke onverdraagzaamheid te zien. Maar je kunt het ook als een onschuldige waarschuwing zien voor zelfgenoegzame elites die thema’s rond identiteit meestal als bekrompen en racistische brandmerken. In Zwitserland wordt de islam niet verboden en ook de bouw van moskeeën niet.

Sinds kort worden ook in Nederland moskeeën zonder minaret gebouwd of in gebruik genomen, zie Slotervaart, dit als teken van integratie. Dan kan de grote moefti van Egypte in zijn misthoorn wel gaan blazen en het Zwitserse referendum als een ‘belediging’ voor alle moslims in de wereld kenmerken, maar de onderdrukte christenen in moslimlanden weten beter. Vooral in Egypte, waar Koptische christenen het leven zuur wordt gemaakt en die hun winkels, huizen en kerken soms in vlammen zien opgaan.

Egypte, waar de wetgeving het vrijwel onmogelijk maakt om nog een kerk te bouwen. Als het om godsdienstvrijheid gaat, met of zonder minaretten, hoeft Europa geen lessen van hypocriete moefti’s en imams te krijgen.
***
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.
***

 

hoofddoel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *