933 IM2 – 't Scheldt

933 IM2

Op 14 november 2009, amper enkele dagen na het het sluiten van de

BERGHMANSBoekenbeurs in Antwerp Expo, overleed Jan Berghmans, 71 jaar oud. Hij kwam om bij een keukenbrandje in zijn woning aan de Vrijheidstraat in de Scheldestad.
Jan Berghmans was een bekende – en de eerlijkheid gebiedt ons ook om te zeggen – niet altijd onbesproken figuur in het Antwerps boekenwereldje. In de jaren zestig publiceerde hij bij Manteau een aantal dichtbundels en in 1969 richtte hij zijn eigen uitgeverijtje op: Brito. Een lang leven was het niet beschoren. Na amper tien publicaties ging het op de fles. In 1983 probeerde Berghmans het opnieuw met Berghmans uitgevers, ditmaal met meer succes.
Gespreid over een kwarteeuw ontstond een zeer gevarieerd fonds gaande van facsimile-uitgaven (zoals Uilenspiegel en Reynaert de Vos), over vrijetijdsbesteding, humor, milieu, geschiedenis tot gastronomie. De meeste aandacht ging echter naar de literatuur, zowel dichtkunst als de roman met bekroonde poëten zoals Bert Decorte, Tony Rombouts en Hubert van Herreweghen en schrijvers als Willem Persoon, Jan Christiaens,
Leopold Vermeiren, Robin Hannelore, Frans Depeuter en anderen.

Sinds kort zat Berghmans ook in het bestuur van boek.be en van de Boekenbeurs waar hij met verve de kleine uitgeverijen verdedigde. In 2008 werd Berghmans op het Antwerps stadhuis gehuldigd voor zijn verdiensten en drie dagen voor zijn onverwachte dood werd hij nog opgenomen in de kring van de Vereniging van Kempense schrijvers, zeker niet onterecht daar hij van geboorte een kempenaar was.
De dood van Berghmans is hard voor jong literair talent van eigen bodem dat bij hem de kans kreeg een werkstuk uit te geven. Zij dada bleef daarbij de poëzie.
Vaarwel Jan

***In hetzelfde weekeinde van 14 en 15 november 2009 overleed in Antwerpen, op 80-jarige leeftijd ook Jan Christiaens, toneel- en romanschrijver en dichter. Met meer dan vijftig werken op zijn naam was Christiaens een zeer produktief man die bij het grote publiek vooral bekend zal blijven als de CHRISTIAENSschrijver van toneelstukken zoals ‘De parochie van miserie‘ en ‘Hoerenleed‘ die tot de meest succesrijke behoren die ooit in de Koninklijke Nederlandse Schouwburg KNS werden opgevoerd.Christiaens startte zijn schrijverscarrière als één van de stichtende leden van De Nevelvlek, een avant-gardebeweging die in de jaren vijftig in Antwerpen mensen groepeerde als Fernand Auwera, Hugo Raes, Walter Tillemans en Jef Verheyen. Begonnen met experimentele stukken voor een ‘uitgelezen‘ maar niet talrijk publiek zou het duren tot in de jaren zeventig vooraleer hij toneel ging schrijven voor een bredere kring, wat hem heel vlug een enorme populariteit opleverde. De literatuur- en toneelcritici vonden het echter allemaal maar niks en zwegen, voor zover ze konden, de man liever dood.
Deze onterecht onderwaardering heeft Christiaens altijd zwaar op de maag gelegen, vooral waar het ging om zijn romanwerk. Maar misschien moet een mens eerst wel dood zijn om opgemerkt te worden?
Jan Christiaens was ook de eerste directeur van de in 1969 opgerichte Dienst Informatie van de stad Antwerpen, toen een primeur voor België. Samen met zijn medewer-ker van het eerste uur op die dienst, Fernand Auwera, lag hij in die periode ook aan de basis van de uitgave van de allereerste ‘Antwerpenaar‘, een informatieblad waarvoor hij de mosterd had gevonden in Rotterdam en dat nu nog, met de regelmaat van een klok, in de bus valt van elke sinjoor.Zeer talrijk was het publiek dat op donderdag 19 november in het crematorium van Wilrijk afscheid nam van ‘vrijmetselaarJan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *