931 Ephi – 't Scheldt

931 Ephi

Muren hoeven niet altijd met stenen en beton te zijn opgetrokken maar kunnen ook met illusoire sentimenten zijn gemetseld.

In vele gevallen markeren ze een scheiding tussen idealen en realiteit, ontnemen ze het zicht op het gebeuren en beletten ook elke vorm van kritische benadering van hetgeen ze willen conserveren. Hun gedaante is niets anders dan een autoritair instrument om kunstmatige stilte te verkrijgen.
De enige echte muur, die later als mondiale metafoor zou dienen, bevond zich in Berlijn en viel op 9 november, twintig jaar geleden.
Dat we straks bijna overal in de westerse wereld deze val herdenken, heeft niet alleen te maken met de Duitse hereniging of de ontmanteling van het communistische imperium.
Het heeft ook te maken met de ongelooflijke ontgoocheling van miljoenen onder ons die sinds de Russische revolutie in een betere en vooral maakbare wereld waren gaan geloven. Mensen die, verblind door glanzende idealen, hun ogen voor misdaden, onderdrukking en machtsmisbruik te lang hadden gesloten.

In dezelfde maand als de val van de Berlijnse Muur, zal Nederland zich moeten herinneren dat het vijf jaar geleden is dat een filmregisseur en columnist door een moslimfanaticus werd vermoord. THEO
Schoorvoetend herinneren, dat wel, en zonder poeha. Alsof de moord op Theo van Gogh door Mohammed B. een incident is dat met schaamte, ongemak of onverschilligheid dient te worden behandeld.

Theo bijna vergeten’ kopte een krant. En als iets nog wordt gememoreerd, is het vooral de provocatieve en nare geest van het slachtoffer, zoals ‘KRO-profiel’ onlangs deed. Over de dader, bijna niets. Over de portee van zijn daad, nog minder.
Dat Mohammed B. zuiver in de geest van zijn naamgenoot de profeet handelde, is een splijtzwam die beter kan worden verzwegen. Toch delen die twee Mohammeds met elkaar hetzelfde fanatisme, dezelfde onverdraagzaamheid en wreedheid. In die zin is deze moord geen anekdotisch incident maar een openbaring.

Achter de kogels en messen van de moordenaar schuilen helaas tal van geloofsgenoten die, volgens peilingen, deze daad als legitiem beschouwen en met instemming hebben begroet.
Je kunt in bepaalde elitekringen de moord op de ‘nareVan Gogh relativeren, maar het geluid van zijn ineenstorting op de stenen van de Amsterdamse Linnaeusstraat heeft voor velen de klank van de val van een eigen muur.
Daarachter werden de illusies en idealen van de multiculturele samenleving en de barmhartige islam heel lang geconserveerd.

De muur die door deze moord werd geslecht, was met tal van verboden gemetseld. Wie met kritische ogen het achterliggende terrein betrad, werd met de ergste uitwasemingen uit de wereldgeschiedenis om de oren geslagen.
Hoewel dit automatisme nog steeds wordt toegepast, heeft het sinds 2 november 2004 aanzienlijk aan kracht ingeboet. Je hoeft alleen even naar de wereld te kijken om het perverse gezicht van een duistere islam dagelijks te ontwaren.
Een ideologisch geloof dat niet alleen regisseurs, journalisten of andersdenkenden vermoordt, maar ook talloze geloofsgenoten, waaronder vele vrouwen en kinderen, doodt en verminkt.
De moord op Van Gogh heeft een definitieve bres in de muur van onze naïviteit geslagen.
***

Hansha tekende Theo van Gogh***Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *