916 Ephi – 't Scheldt

916 Ephi

De islam mag best door zijn aanhangers een geloof van vrede, liefde en barmhartigheid worden genoemd. Maar zodra deze religie in een politieke vorm wordt gegoten, krijgt het een gewelddadig en meedogenloos gezicht.

De Iraanse Islamitische Republiek is sinds dertig jaar daarvan het afschrikwekkende symbool. In naam van een profeet die zelf geen toonbeeld van verdraagzaamheid was, zijn in die dertig jaar duizenden spijtoptanten opgesloten, gemarteld en vermoord.

Wat mij opvalt aan de huidige opstand in Iran is de alomtegenwoordigheid van vrouwen tussen de demonstranten. Jonge en minder jonge vrouwen die in het dagelijkse leven hun vitaliteit niet mogen uitdrukken. Die onder een verplichte sluier en een vracht aan verboden gebukt gaan.
Het is dan ook niet verrassend dat een van die jonge vrouwen het icoon van de opstand is geworden en dat haar martelaarsdood als een vaandel wordt gedragen. Neda Salehi Agha Soltan werd door een kogel getroffen en stierf, terwijl ze werd gefilmd met een mobiele telefoon, bijna in de armen van de toekijkende wereld. Ze stierf ontsluierd, gehuld in moderne kleren die door bloed waren bevlekt. Symbolischer kan het niet.

Vrouwen, waar ook ter wereld, zijn altijd de eerste slachtoffers van de politieke of ‘zuivere’ islam.
Voor hun mannelijke demonstratiegenoten is het huidige protest vooral van politieke aard maar voor Iraanse vrouwen gaat het om een bevrijdingsoorlog. Hun verlangen naar vrijheid en het recht op hun vrouwelijkheid omvat veel meer dan alleen de hertelling van stemmen. Iraanse vrouwen hebben geleerd voorzichtig te zijn. Ze zullen hun aversie van een geloof dat hen tot tweederangs wezens heeft gemaakt niet zomaar van de daken gaan schreeuwen. Maar iedere gebalde vuist is tegen de islamitische republiek van de ayatollahs gericht.

Dat het verderfelijke Iraanse regime zich nu de lompen van het slachtofferschap heeft toegeëigend, is conform aan zijn natuur.
Het is dan ook altijd de schuld van anderen. In het bijzonder dat van het Westen der ongelovigen dat tegen de zuivere islam complotteert.
Toch is juist de onbetwiste leider van dit vrije Westen nogal voorzichtig deze dagen.

Barack Obama wordt in de VS en daarbuiten fel bekritiseerd voor zijn gebrek aan empathie voor de Iraanse demonstranten. De opstand in Teheran past niet in zijn strategie van verzoening met de islam. Obama is bereid tot vergaande concessies aan ondemocratische regimes en half doof voor de protesterende burgers in Iran. In april maakte hij al een diepe buiging voor de koning van Saoedi-Arabië.
Ook pleitte hij voor de toetreding van Turkije tot de EU. In juni hield hij een toespraak in Caïro waar hij rijkelijk uit dezelfde koran citeerde waarmee vrouwen in Iran worden onderdrukt.
Erger: hij pleitte indirect voor het infame stuk stof waarmee hun vrouwelijkheid aan het oog moet worden onttrokken.

Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de eerste moslima, Dalia Mogahed, die in zijn kring van adviseurs werd toegelaten, een gesluierde vrouw is.
Het is misschien te gewaagd om te zeggen voor wie of wat Neda Salehi stierf. Maar voor Obama en zijn reactionaire benadering van de islam kan het niet zijn geweest.
***
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *