913 Ephi – 't Scheldt

913 Ephi

 

ROKJESDAG

Zonder al te veel verwachtingen belandde ik afgelopen weekeinde bij de Frans/Duitse tv-zender Arte om de film ‘La journée de la jupe‘ (rokjesdag) van Jean-Paul Lilienfeld te zien. Zonder al te veel verwachtingen, want Franse films over ‘zwarte‘ scholen die de laatste tijd verschijnen, willen niet altijd tot de kern van de zaak doordringen. Het zijn vaak consensusgerichte werken die op idealisme stoelen en de nare kanten van hun onderwerp slechts zijdelings en met fluwelen handschoenen aanraken.
Op zich kan ik me het dilemma van regisseurs voorstellen. Franse scholen in migrantenbuurten en banlieues zijn ware munitiedepots waar korte lontjes de boel terroriseren en soms tot ontploffing brengen. Geen dag gaat in Frankrijk voorbij zonder nieuwe incidenten. Meestal gaat het om leerkrachten die door leerlingen worden afgeranseld of bendes die de scholen bestormen. Dan verzint een regisseur liever een idealistische en vooral meegaande leraar die bereid is heel wat concessies te doen om zijn onhandelbare leerlingen tegemoet te komen. Zie het met prijzen overladen ‘Entre les murs‘.

Maar al bij het begin van ‘La journée de la jupe‘ viel mijn mond open: niet eerder heb ik een dergelijke incorrecte film gezien over de jungle die vele scholen in Frankrijk zijn geworden. Hier geen slappe leerkracht die over zich heen laat lopen, maar een volstrekt door het lint brekende lerares (een prachtige rol van Isabelle Adjani) die haar klas in gijzeling neemt.
Dat doet juf Sonia Bergerac door een revolver van een van haar leerling te bemachtigen. Terwijl buiten een politiecommando zich klaarmaakt om de klas te bestormen, voert de juf een heroïsche strijd met de gewelddadigste leerlingen uit haar klas. Ze wordt voor alles en nog wat uitgemaakt, geslagen en vernederd maar houdt stand dankzij het wapen dat ze niet schroomt te gebruiken. In dit enerverende schouwspel komen alle onderwerpen aan bod die doorgaans in taboegrond worden begraven: het seksisme van leerlingen, hun religieuze onverdraagzaamheid, antisemitisme.

Buiten wordt de rebellerende juf door haar collega’s en de schoolleiding bij de politie zwartgemaakt. Haar wordt verweten dat ze volhardt in haar weigering om in deze macho-omgeving een broek te dragen.
Haar confronterende gedrag wordt aan haar ‘islamofobie’ en zelfs ‘racisme’ toegeschreven. Een collega-leraar toont een politieofficier hoe het hoort op deze school: triomfantelijk pakt hij een Koran uit zijn tas, want zo kun je het contact met je leerlingen bevorderen en ze beter begrijpen.

Juf Sonia is vooral begaan met het lot van de meisjes uit haar klas, onderdrukte leerlingen die regelmatig voor ‘hoer’ worden uitgemaakt en soms in groepsverband worden verkracht. Daarom ook is de voornaamste eis van de gijzelneemster de instelling van een landelijke ‘rokjesdag’.

De film is een vuistslag die je na 90 minuten knock out achterlaat. Terwijl het politiek correcte ‘Entre les murs zijn opmars voortzet, is het stil rond ‘La journée de la jupe’.

Na de vertoning op Arte zal de film de bioscoopzalen amper halen.
Te deprimerend, te realistisch en hierdoor uiterst subversief.
***

Wij danken Sylvain Ephimenco en het dagblad Trouw voor toelating tot overname van de column.

schoolMoeder aan schoolpoort: ‘Ge hebt uw spuit en uw condoolm toch bij?‘ – ‘Ja, mama’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *