912 Ephi – 't Scheldt

912 Ephi

Het bewuste tv-fragment van de hautaine PvdA-leider moet sindsdien heel vaak zijn afgedraaid tijdens mediatrainingen. Maar of politici ook getraind worden in geval van overwinning, is mij niet bekend.

Het lijkt wel van zelfsprekend: de winnaar op zijn wolkje is meestal ingetogen en aanschouwt met een zekere empathie zijn verliezende concurrenten. Nadat ik gisteren een tweede keer het slotdebat van de verkiezingsavond had bekeken, is mij duidelijk geworden dat bij Geert Wilders ingetogenheid en empathie niet zijn sterkste punten zijn. En ik durf te wedden dat sommige PVV-stemmers aan de prestatie van hun kampioen een knagend gevoel van onbehagen moeten hebben overgehouden.wilders

Wilders gedroeg zich als de bokser die nadat hij door de scheidsrechter als winnaar werd aangewezen, alsnog op de hoek van de verliezer afstormde om hem er van langs te geven. Je kunt ook een slechte winnaar zijn. Een verbitterde en gefrustreerde vechtersbaas die aan de ‘pak op de broek’ die rivalen als de PvdA en CDA hebben gekregen, niet genoeg heeft.
Nu kun je inderdaad tegenwerpen dat Wilders reden heeft om verbitterd en gefrustreerd te zijn. Al vijf jaar wordt hij zwaar bedreigd en zwaar beveiligd, met Hitler vergeleken en sinds kort voor het gerecht gesleept. Zijn beperkte levensruimte moet een ongekende weerslag op zijn psyche hebben gesorteerd. Maar dit is nog geen reden om als paranoïde slachtoffer te gaan schuimbekken zoals eergisteren.

Die obsessionele ‘linkse cordon sanitaire‘ van hem duidt op een ernstig defect in zijn denkvermogen. Elke partij, zeker wanneer de leiders ervan systematisch voor ‘lafaards‘ worden uitgemaakt, heeft het recht om een voorkeur uit te spreken. SP’er Agnes Kant was duidelijk: ‘Ik heb nooit gezegd dat de PVV niet in een kabinet mag komen’. Alleen dat de linkse SP niets in een samenwerking met de rechtse PVV ziet.

Donderdagavond was de verkiezingswinnaar agressief, autoritair, minachtend en zwaaide met zijn overwinning als een holbewoner met zijn knots: ‘Wacht maar, we worden groter en groter, kom maar op!’
Vooral dat horizontale arm- of vingergebaar die telkens weer de vier vertegenwoordigers van Het Cordon bij elkaar veegde leek op het salvo van een machinegeweer. Of een terechtstelling: ‘Allemaal, een voor een. Hier zitten ze, vier op een rij. Hier, een, twee, drie, vier!‘ Bij Wilders smaakt de overwinningsroes als een beker levertraan.

De verongelijkte Wilders wil maar niet op de guitige Fortuyn lijken. Alsof deze humorloze tribuun de gehele woede en ontevredenheid van zijn kiezers in zijn gemoedstoestand kapitaliseert. De ontevredenheid van PVV-stemmers is reëel en moet zeer serieus worden genomen. De vertolker ervan werd door vallende politici als Balkenende, Donner of Vogelaar gebaard en gevoed.

Maar met Wilders op de plek van de vermoorde Fortuyn wordt het scenario wel erg grimmig.
***

Wij danken Sylvain Ephimenco en het dagblad Trouw voor toelating tot overname van de column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *