910 Ephi – 't Scheldt

910 Ephi

Boris eiste zelfs van staatssecretaris Van der Ploeg dat er van regeringswegen ingegrepen werd: zing potverdorie in je moerstaal! De sympathieke soloactie van Boris werd toen met hoon ontvangen. In feite was hij een visionair: sinds er in slecht Engels door polderjongens en -meisjes vals wordt gezongen, spartelt Nederland in de goot der gemankeerde jodelaars. Slecht voor je zelfbeeld en je ochtendhumeur.Dat heeft het CDA goed begrepen.

Deze partij, die bij het festival der opportunisten altijd douze points krijgt, heeft zelfs in haar programma voor de Europese verkiezingen een apart puntje ‘Eurosongfestival’ opgenomen. Het moet eens afgelopen zijn met het democratisch stemmen door de analfabete plebs. Het CDA is naar eigen zeggen een ‘fervent tegenstander van referenda’. Zeker als die per sms in Balkan- en Oost-Europese landen gehouden mogen worden.Er moet dus weer een vakjury komen, want als je het spel niet meer kan winnen, dan maar de spelregels veranderen. Het CDA onderschrijft hoe dan ook het vitale belang van het festival voor de Europese integratie. Het betreft immers ‘een laagdrempelige culturele uiting die de banden tussen de Europese volken aanhaalt’.
Pardon?
Sinds Nederland door dwergen uit het Oosten onder de voeten wordt gelopen, zijn die banden niet aangehaald maar juist in geëlektrificeerd prikkeldraad veranderd. Iedere ochtend, na een alweer verloren kwalificatie, kun je in het forenzenverkeer de afgunst, de frustraties en de xenofobe rancune opsnuiven.Overal hoor je dezelfde complottheorieën opduiken: kozakken, Poolse loodgieters, sirtakidansers en Ustasha’s hebben weer tegen Oranje zitten samenspannen.Gezien de politieke betekenis van het onderwerp werd eergisteren bij de Ephi‘s besloten een eigen neutrale jury in te stellen.
Het ging, ondanks de matige kwaliteit van de liedjes, vrij goed. Totdat als laatste concurrenten, drie vormeloze aardappelzakken op het podium verschenen. Nederland! De rest hebben we door de vingers, die uit schaamte ons zicht belemmerde, toch geprobeerd te volgen.
Je kunt natuurlijk die drie michelinmannetjes uit de garnalenpelafdeling niet alleen op hun uiterlijk beoordelen. Maar die broeken met laaghangend kruis, die te krappe jasjes en de asynchrone spasmen die een dans moesten voorstellen, bleven wel onze netvliezen drie minuten lang bevlekken.
Dat vervolgens die drie niet in staat bleken te zingen, maakte het debacle compleet.Uitgeput en intussen verscholen achter een berg zitkussens durfden we toch elkaar voorzichtig aan te kijken: Pays-Bas, zero points.Het is dus maar goed voor ons zelfbeeld dat de aardappelzakken zijn afgevoerd.
En het enige complot dat we konden ontwaren, betrof dat van charlatan en commentator Cornald Maas, die ons zijn drie knollen voor sappige citroenen probeerde te verkopen.
*
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en het dagblad Trouw voor toelating tot overname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *