906 Hoofdartikel – 't Scheldt

906 Hoofdartikel

Het is dan ook onbegonnen werk hier het boek te willen samenvatten. Elke poging daartoe zou het volledige beeld dat Gounod (Dillen) van de Franse staatsman schetst onrecht aan doen.

Enkele wetenswaardigheden wil ik u echter niet onthouden. Lees mee.
Mitterand was geen socialist uit overtuiging, maar uit carrièreplanning. Zijn links engagement was veeleer een erfenis van zijn moeder. Of zoals de historische leider van de Socialistische Partij, Guy Mollet, het formuleerde: ‘Mitterand is geen socialist, hij heeft socialistisch leren spreken‘.

Toen Mitterand op het Congres van Epinay in juni 1971 partijvoorzitter werd, had hij niet eens een lidmaatschapskaart op zak. Niet het socialisme is de rode draad in zijn leven, wel het antigaullisme, de strijd tegen zijn grote vijand Charles de Gaulle.
Mitterand was tijdens WO II achtereenvolgens een échte collaborateur en een échte verzetsheld, opportunistisch en moedig tegelijk. Twee karaktertrekken die kenmerkend zijn voor het vervolg van zijn carrière.
Hij zou ook tot het einde van zijn leven nauwe vriendschapsbanden onderhouden met omstreden figuren als René Bousquet, tijdens de Bezetting hoofd van politie en medeverantwoordelijk voor de grote jodenrazzia van juli 1942.
Ook dat was typisch voor Mitterand: hij had vrienden in alle (vaak extreme) politieke milieus.

Als president speelde hij een tactisch dubbel spel: enerzijds promoveerde hij cynisch het extreemrechtse Front National van Jean-Marie Le Pen en anderzijds was hij de drijvende kracht achter de anti-racistische vereniging SOS-racisme.
Deze dialectiek diende vooral de eigen carrière. Door gematigd rechts te verdelen en op te zadelen met een sterke extreem rechtse concurrent met wie elke vorm van samenwerking uit den boze was, wist hij zijn heerschappij veertien jaar lang te bestendigen.
Zijn Europees engagement was oprecht, maar kwam later dan tot nu toe werd aangenomen. In de jaren vijftig, zestig en zeventig was Mitterand echt nog niet de grote Europeaan waar men hem tot nu toe voor heeft aangenomen.
Zelf niet corrupt heeft Mitterand oogluikend toegelaten dat mensen in zijn omgeving zich verrijkten dankzij hun positie in de socialistische nomenclatuur (Patrice Pelat, Bernard Tapie…). Op dat vlak is zijn verantwoordelijkheid enorm.

In de buitenlandse politiek, bijvoorbeeld in Afrika, ontstaat een dubbelzinnig beeld: Gounod (Dillen) pleit Mitterand vrij van de vermeende medeplichtigheid aan de genocide in Rwanda (mei-juni 1994) maar op andere domeinen (Tsjaad) maakten de Fransen er een cynisch zootje van.

En tenslotte, als privépersoon (zijn liefdesaffaires, zijn belangstelling voor literatuur enz…) was Mitterand een uiterst boeiende persoonlijkheid.
François Mitterand. Een biografie‘ is een dijk van een boek.
Spijtig alleen dat een namenregister ontbreekt daar toch heel wat figuren de revue passeren. Geen reden echter om het u niet aan te schaffen.

Vincent Gounod (Koen Dillen) * François Mitterand. Een biografie * Uitg. Aspekt * 633 p * 34,95 € * ISBN 978 90 59117 47 6.

LA FRANCE ET SES PRÉSIDENTS
ALORS

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *