904 Ephi – 't Scheldt

904 Ephi

Dat de islamgeleerde, hoogleraar aan de Erasmus Universiteit en adviseur van de gemeente Rotterdam, Tariq Ramadan, omstreden was, wisten we allang. Maar dat zijn aanstelling in de Maasstad binnen twee jaar in een sinister toneelstukje met lugubere tintjes zou uitmonden, is verrassend.

Al in januari maakte de Rotterdamse gemeenteraad bekend ontevreden te zijn over het functioneren van zijn adviseur. De Zwitser van Egyptische afkomst voert te weinig uit als het gaat om het debat tussen moslimse en niet-moslimse Rotterdammers en kost handen vol geld: naar verluidt meer dan 1,2 miljoen sinds 2007.

Ook wordt Ramadan verweten dat hij geen taboeonderwerpen aansnijdt. Fout. Dat heeft Ramadan altijd gedaan, maar wel voor een select publiek van aanhangers, in besloten onderonsjes. Dit is juist wat men de man vaak verwijt: het voeren van een verborgen agenda en het praten met dubbele tong.

Afgelopen maand begon de Gay Krant transcripten te publiceren uit cassettebandjes waarin oude spreekbeurten van Ramadan zijn vastgelegd. Daarin worden door de islamgeleerde nogal negatieve uitspraken gedaan over homo’s en vrouwen. Ramadan was woest en begon wild om zich heen te slaan. Hij vermoedde dat ‘bij de start van dit verkiezingsjaar (!!)’ hij het doelwit was geworden van een denigrerende campagne van ‘homoseksuelen en politieke partijen’.

Over slachtofferschap gesproken. Naar aanleiding van die cassettebandjesaffaire heeft de gemeente Rotterdam een onderzoek ingesteld (uitkomst op 16 april). Intussen werd Gay Krant-hoofdredacteur Henk Krol door Ramadan voor een gesprek uitgenodigd.
Het liep helemaal uit de hand. Volgens Henk Krol werd hij door Ramadan gesommeerd zijn bronnen te onthullen en onder druk gezet. Krol en zijn gezelschap voelden zich ‘geïntimideerd en zelfs bedreigd’.
In de Volkskrant schreef hij eergisteren: ‘Hiervan hebben we inmiddels een melding gedaan bij de politie’.

Hemeltje, waar gaat dit naar toe? Een hoogleraar die een hoofdredacteur bedreigt, moet in Nederland een nieuw verschijnsel zijn.

Luguber en sinister is deze tragikomedie zeker, en misschien is het tijd voor de gemeente Rotterdam om zich af te vragen hoe het zo ver heeft kunnen komen.
Dat Ramadan een omstreden figuur is, was vóór zijn aanstelling nagenoeg bekend. Alles wat nu tegen hem wordt ingebracht, was in Frankrijk via publicaties in dag- en weekbladen maar ook door middel van het boek van Caroline FourestFrère Tariq‘ uitvoerig behandeld.
In dat land verloor Ramadan een proces tegen Antoine Sfeir, directeur van de Cahiers de l’Orient, die hem een ‘hoffelijke fundamentalist’ en ‘deskundig in dubbele tong’ had genoemd.
De rechter oordeelde dat discours van prekers als Ramadan een factor kan zijn die jonge islamieten ertoe kan leiden zich bij aanhangers van gewelddadige acties aan te sluiten’.

Dat de toenmalige GroenLinkse wethouder Orhan Kaya de onbezonnen daad beging om Ramadan toch een zak geld te geven om hem binnen te halen, valt het hele college aan te rekenen.
Dat wilde vooral een breuk veroorzaken met het vorige beleid van de Fortuynisten van Leefbaar Rotterdam. Die hoogst incompetente Kaya kun je niet meer hierover aanspreken. Hij werd vorige zomer door gebrek aan vertrouwen ‘als een schooljongen’ weggestuurd.

***

Sylvain Ephimenco schrijft op dins-, donder- en zaterdag een column in Trouw. Wij danken voor de toestemming tot overname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *