903 Ephi – 't Scheldt

903 Ephi

Zelfs onze commentator zag gisteren zijn kans schoon om achter het voorstel van Heemskerk het duistere silhouet van oom Adolf te ontwaren. Hoewel, volgens de commentator, ‘de gevaren nu niet zo groot zijn’, lijkt Heemskerk toch een beetje onze nationale wegbereider van het fascisme te willen worden. Gek, want ik zie in zijn weliswaar snel in elkaar geschroefd ideetje, vooral de expressie van een vorm van solidariteit met de honderdduizenden landgenoten die de komende tijd hun baan gaan verliezen.

Heemskerk wordt een enge vorm van protectionisme verweten, al dan niet ‘verkapt’. Met permissie: protectionisme is toch wel iets anders. Het betreft een stelsel van maatregelen waarmee een overheid zijn landbouw, producenten of industrieën in bescherming neemt.
Met invoerbeperkende maatregelen voor buitenlandse producten of subsidies voor de binnenlandse markt. Niets hiervan is terug te vinden in het advies van de staatssecretaris. Het lijkt me ook niet de bedoeling om het gehele contingent van grensoverschrijders voortaan richting Texel, Zeeland of de Veluwe te dirigeren. Daarvoor is er natuurlijk niet voldoende opvangcapaciteit.

Maar als een deel van die tijdelijke expats eens het eigen land zou willen ontdekken, dan zou de binnenlandse markt wat lucht kunnen krijgen. En laten we eerlijk wezen: Nederland kent ieder jaar een vakantie-exodus naar het buitenland die in de wereld zijn weerga waarschijnlijk niet kent. Negen miljoen mensen, meer dan vijftig procent van de totale bevolking, die hun pret over de grenzen zoeken, dat is monsterlijk.

Kijk naar de Fransen: maar negentien procent viert vakantie in het buitenland. Ja, het is waar: het klimaat en de stranden in het land van Sarko maakt een exodus niet echt noodzakelijk. Maar toch. Nee, het ideetje van Heemskerk sneuvelt vooral wegens de wederkerigheidsfactor.

Wat als andere landen op dezelfde gedachte komen? Heel eenvoudig: dan moet Nederland het doen zonder de tien miljoen buitenlandse gasten die hier jaarlijks neerstrijken. Het gaat mij daarom niet om de uitvoerbaarheid van het advies maar om de heftige reacties hierop. Kom niet aan mijn zweterig verblijf te midden van het Spaanse beton! Alles beter dan een miserabele zomer in het bekrompen kikkerland.

De eerste Nederlanders die ik leerde kennen waren allemaal toeristen die met trots benadrukten hoe opgelucht ze waren hun land voor even te kunnen ontvluchten. En nooit eerder heb ik zoveel zelfhaat in een menselijke geest mogen ontwaren. Jankend namen ze meestal afscheid van hun zandkuiltje, alsof ze naar een vochtige kerker terug moesten.

Dat had Heemskerk zich moeten realiseren: ontneem de Nederlander zijn buitenlandse vakantie en zie hoe hij als een groene haring in een emmer vol zure uien gaat spartelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *