903 Bril – 't Scheldt

903 Bril

Het loeien van de koeien wees ons de weg. Enkel het knorren zei ons waar de varkens waren. De kippen sliepen al en een ongewone rust daalde neer op onze boerderij.

Het duurde wel véél langer om al mijn koeien te melken, dikwijls tevergeefs tastend naar hun spenen. Maar het was wel spannend avontuurlijk.
Ik heb zelfs 3 uren gezocht naar mijn lieve echtgenote die ik kwijt was geraakt.
Maar de beloning was navenant.Onze climax kende ongekende hoogtes als wij ons naar onze bedstede begaven. Daar genoten wij nog eens van echt ‘duistere’ momenten omgeven door een zalig donkere stilte.Het was alsof we jaren terug waren gekatapulteerd in de tijd.
De tijd van de ‘scharensliep’, de ‘eierboer‘, de ‘melkboer met paard en kar‘ en nog vele andere herinneringen die terugkwamen.
Alles was plotseling terug zwart-wit, ontdaan van elke ‘technicolor’ die in de jaren 50 onze hoofden op hol joeg in de cinemazalen, toen nog veelvuldig aanwezig in ons straatbeeld.Voor Mitje en mij was dit alleszins voor herhaling vatbaar. Eén nadenkertje rest er me nog. In de krant stond: ‘Een tevreden WWF zag dat hun oproep goed werd opgevolgd’.Hoe konden zij dat zien als alles donker was?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *