895 Kim DG – 't Scheldt

895 Kim DG

Een alleenstaande bejaarde zou een te makkelijke prooi zijn voor criminelen en zou beter hebben moeten oppassen. Een kinderopvang als Fabeltjesland zou alle deuren goed op slot moeten houden. Het zijn reacties die men allerwegen te horen kreeg in de uren en dagen na de feiten.

De vraag is of dit de manier is waarop gewone mensen door het leven willen gaan. Moeten we dan echt onze huizen tot versterkte burchten ombouwen met gepantserde deuren, alarminstallaties en video-bewaking? Het leven zelf is één groot risico en zich overal tegen willen wapenen maakt uiteindelijk ons bestaan tot een hel.
En wat met de dader?
Eerst was Kim de Gelder een berekenende killer die alles goed gepland had en allang met voorbereidselen bezig was. Beetje bij beetje kwam men via de media te weten wie die jongeman nu echt was en dan werd hij plots afgeschilderd als een nieuw – of misschien wel het eerste – slachtoffer van het gebeurde.
Ofschoon ik er meestal niet erg voor te vinden ben dat advocaten en academici daders van de ergste feiten nogal snel in een slachtofferrol installeren om hun straf te reduceren of zelfs te elimineren, in dit concrete geval zitten de zaken toch net iets ingewikkelder in mekaar, meen ik.
Het verhaal is bij hem begonnen in zijn volle puberteit. Zware depressie op 16 jaar. Vraag tot collocatie op 18. Het laatste nieuws is dat de huisarts hier een stokje zou hebben voorgestoken.
Psychiaters die in de media over dit geval hun mening kwijt konden, vertelden echter dat men bij jongeren niet graag duidelijke diagnoses stelt en dat men in het algemeen niet snel tot collocatie moet overgaan. Deze specialisten hebben daar allerlei verklaringen voor, de ene nog moeilijker te volgen dan de andere, maar het feit is dat zij er verantwoordelijk voor zijn dat onze wetgeving collocatie maar toestaat onder uiterst strikte gevallen, waarin de zieke zelf of de omgeving gevaar zou lopen.
Wat is gevaar, natuurlijk.
Om onomstotelijk te weten of iemand gevaarlijk is, moet hij al wat gedaan hebben. De meeste – wellicht ook nog niet alle – psychiaters zullen het er nu wel over eens zijn dat De Gelder een tijdbom is, maar toen het onheil, voor de slachtoffers en voor hemzelf, nog had kunnen voorkomen worden, waren hun theorietjes belangrijker dan mensenlevens.
Toen Kim 14 was had de huisarts zijn depressie kunnen helpen voorkomen, toen hij 16 was had de psychiater zijn psychotische aanleg kunnen behandelen, toen hij 18 was had de vrederechter hem nog kunnen interneren.
Maar neen, de ouders hebben er helemaal alleen voor gestaan en zitten nu wellicht met de zwaarste kater, indien al niet het sterkte schuldgevoel. Voor zover de feiten in de media kloppen, zijn zij zowat de enigen die geen schuld treft. Alle andere instanties hebben wel degelijk boter op het hoofd. En het ziet er niet naar uit dat er door dit geval verbetering mag verwacht worden.
Zal in de toekomst iemand die net niet gecolloceerd wordt tenminste verplicht worden om zich ambulant te laten behandelen en zal iemand die hieraan niet (meer) meewerkt ter verantwoording worden geroepen, denkt u?
Ik geloof er niets van.
De vrijheid van het individu, niet enkel van de brave burger, maar ook van de zware crimineel en de ernstig geesteszieke, wordt in onze samenleving zo hooggeprezen, dat er maar wordt ingegrepen als het kalf verdronken is.
Welnu, dit kalf had helemaal niet hoeven te verdrinken, deze jongeman had helemaal geen levend projectiel moeten worden en deze slachtoffers hadden nu netjes van hun leven moeten kunnen genieten.
Dat is de les. Maar wie zal ze leren?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *