890 2009 – 't Scheldt

890 2009

 

Beste lezer,
De jaarwende staat voor de deur en dat betekent dat onze hoofdredacteur me weer eens gevraagd heeft een nieuwjaarswens te formuleren. Ik doe dat graag en toch ook met enige tegenzin. Uiteraard wens ik de lezer van ‘t Scheldt met genoegen het allerbeste toe, hoewel ik moet toegeven dat er netjes wat narigheid in de lucht schijnt te hangen. Maar daar bent u zich zelf ook wel van bewust. Laten we dus maar beginnen met het goede nieuws. Er zal weer allerlei gevierd worden in het jaar dat voor ons ligt.
De evolutionisten gaan Darwin gedenken, die 200 jaar geleden geboren werd en 50 jaar later zijn geruchtmakende boek On the Origin of Species uitgaf; de protestanten zullen Calvijn in de bloemetjes zetten, omdat de kerkhervormer 500 jaar geleden het levenslicht zag en de katholieken gaan niet achterblijven met de viering van 450 jaar aartsbisdom Mechelen-Brussel. (Antwerpen is in datzelfde jaar ook een zelfstandig bisdom geworden, maar dat is opgeheven door Napoleon in 1801 en pas heropgericht in 1961.)
De astronomen hebben evengoed reden om te feesten, daar de Verenigde Naties 2009 hebben uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Sterrenkunde. Let wel, het gaat hier wel degelijk over astro-nomie en niet over astro-logie, wat in het Nederlands eerder vertaald wordt als sterrenwichelarij. Alhoewel dat laatste voor een jaar dat zich op vele fronten als een crisisjaar aankondigt ook wel van pas zou kunnen komen. Maar ja.
Of we in dit land veel reden gaan hebben om te feesten is niet duidelijk. Natuurlijk is er het MAS, waar elke rechtgeaarde sinjoor met veel spanning op zit te wachten.
Maar 2009 wordt vooral een verkiezingsjaar en dat belooft weer hommeles. ‘Bollekeskermis’, zoals een niet nader te noemen weekblad het evenement steevast betitelt. Ook op Europees vlak komen er dan verkiezingen, alhoewel de vraag of het Verdrag van Lissabon nu al of niet van kracht kan worden mij belangrijker lijkt. De politiek tracht ons wijs te maken dat dit traktaat bijzonder zegenrijk zal blijken voor de burger, maar in feite komt elke verdere stap erop neer dat die burger meer en meer naar het pijpen van de Eurobureaucratie moet gaan dansen. Vrijheid wordt daardoor meer en meer iets voor in oorkonden… en in de bedstede, de enige vrijplaats die de burger nog rest. Of beter, die hem door de strot wordt geramd. Overal elders is het regeltjes, regeltjes, regeltjes.
Op wereldvlak zullen we wellicht nog een tijdje kunnen meegenieten van de catastrofalewoensgevolgen van de bankencrisis, die een algehele recessie heeft ingeluid. Natuurlijk, met de nieuwe president van de Verenigde Staten, de onvolprezen Barack Obama, democraat in hart en nieren, hoeven we met zijn allen niks te vrezen. Hij zal alles wat nu fout loopt in zijn eigen land en in de wereld met een handomdraai in goede banen weten te leiden. Met zijn paradepaardjes – vrije abortus en vrije homoseks – komen zijn oplossingen trouwens vrij dicht in EU-vaarwater.
U merkt het, beste lezer, de donkere wolken aan de publieke horizon heb ik niet kunnen weggommen uit mijn schetsje van wat ons te wachten zou kunnen staan. Het zal er dus op aan komen zelf voor ons geluk in te staan. Niet door enkel aan ons kleine zelf te denken, maar door overal waar we een vingertje in de pap hebben het verschil te maken. En denk erom, gelukkig wordt men niet door te krijgen waar men van droomt, maar door tevreden te zijn met wat men heeft!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *