883 Maatjes – 't Scheldt

883 Maatjes

De overheid heeft niet lang geleden alle personen tegen het licht gehouden, die tussen 1997 en 2001 met Justitie in aanraking waren gekomen vanwege een misdrijf. Dat waren er 626 000, samen goed voor meer dan 1 000 000 zaken. Binnen deze dadergroep vormden de mensen die drie of meer delicten hadden gepleegd zo’n 12 % van de daders, maar ze waren verantwoordelijk voor ongeveer 40 % van de strafzaken.
6 000 mensen binnen deze gehele populatie zijn nog actiever. Zij zijn in vijf jaar tijd meer dan tien keer met Justitie in aanraking geweest, of anders gezegd: 1 % van de totale daderpopulatie is goed voor 11 % van alle strafzaken.
Dé Nederlander verwacht dan dat de overheid daar iets aan doet. Daar zit dan ook precies het probleem. De overheid heeft veel te lang weggekeken. De staatssecretaris van Justitie heeft in 2008 een top-100 van illegale veelplegers laten opstellen. In 2008. Een top-100 van illegale veelplegers.
Dat betekent dus dat er heel veel misdaden keer op keer worden gepleegd door mensen die hier helemaal niet zouden moeten zijn.
Het is aan de Nederlander bijna niet meer uit te leggen, zeker ook omdat die veelpleger vaak alweer op straat loopt als het slachtoffer nog bezig is het proces verbaal rond te krijgen.
Dat is in de kern een van de grote problemen waar we in dit land mee zitten: het is de Nederlandse overheid die er zélf voor zorgt dat we ons onveiliger voelen. Door weg te kijken, door niet te handhaven, door schurken keer op keer te knuffelen en vrij te laten.
Onlangs werd in Den Bosch een stadsbus met stenen bekogeld door een groep jongeren. Geen van die jongeren werd gearresteerd door de twee agenten die stonden toe te kijken! Ja, toe te kijken. Maar ze kwamen wel direct in actie toen een klein jongetje over de stoep kwam aanrijden. Dan durven ze wel.
Zodra gedetineerden lopen te snotteren omdat ze met twee man op een cel moeten is de eerste reflex om ze dan maar vervroegd vrij te laten.
In een verpleeghuis liggen mensen soms wel met z’n zessen op een kamer. Als ze geluk hebben worden ze tegen de middag aangekleed of in bad gestopt. Dan maar hopen dat de verzorgster niet tussentijds iets anders moet gaan doen van de zorgmanager en in de haast niet ziet dat de thermostaat van de kraan stuk is, zodat de patiënt levend in bad verbrandt. Of ze verdrinken door het gebrek aan toezicht, ook leuk.
Het gebeurt regelmatig in de zorg. Tussen 2005 en 2007 om precies te zijn 34 keer. Als het aan E.A. Aronds ligt zouden we eerst daar naar moeten kijken.
Of anders zouden we zeker eens aandacht moeten besteden aan die 50 000 kinderen die elk jaar in Nederland ernstig worden mishandeld.
Iedere week overlijdt er in ons land een kind aan de gevolgen van mishandeling. Op 6 februari 2008 vergaderde de Tweede Kamer anderhalf uur lang over een motie van de Partij voor de Dieren om de goudvissenkom te verbieden. De motie werd verworpen. De tijd die hieraan is besteed had in het licht van bovenstaande misschien ook anders kunnen worden gebruikt.
Aan een definiëring van hoe we dit land van de ondergang kunnen redden bijvoorbeeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *