880 Roken – 't Scheldt

880 Roken

Dat roken schadelijk voor de gezondheid is, weet tegenwoordig vrijwel iedereen. Ziekten als longemfyseem, longkanker, hartkwalen en ernstige vaatstoornissen treden bij een groot percentage van de rokers op. De overheid waarschuwde hiervoor al sinds de jaren vijftig.
Bekend werd de publicatie van dr. L. Meinsma uit 1969, getiteld ‘Rokenen Risico’s’. Sinds 1990 is het bij wet verboden te roken in openbare gebouwen. Al sinds 1981 moet op elke tabaksverpakking waarschuwingen staan dat roken gevaarlijk, zo niet dodelijk is.
Daar heeft die overheid natuurlijk gelijk in. Want per jaar overlijden er in ons land ongeveer 30 000 mensen aan door roken veroorzaakte ziekten. Dat is ongeveer een volle Boeing 747 per week. Want van alle rokers zal ongeveer de helft overlijden aan door roken veroorzaakte ziekten. Maar de felheid waarmee de overheid het tabaksgebruik bestrijdt, is zwaar overdreven en hypocriet. Aan accijnzen op tabak ontvangt de staat jaarlijks bijna twee miljard euro. Dat is ruim voldoende om alle ziektekosten van die rokers te betalen. En aan de overledenen verdient de overheid opnieuw, namelijk via de immorele successierechten.
Kleuter
Het bizarre is dat alles wat met tabaksgebruik te maken heeft thans wordt behandeld in een sfeer van valse morele verontwaardiging en beschuldigingen. Sommige rokers profileren zichzelf als de beklagenswaardige slachtoffers van een bijna criminele tabaksindustrie. Zo moest in 2003 tabaksgigant Philip Morris 2 miljoen dollar schade betalen aan een ernstig gewonde kleuter. Die was voor 75 procent verbrand in een geparkeerde auto nadat zijn moeder een smeulende sigarettenpeuk ongemerkt op de bekleding had laten vallen. Volgens de rechtbank had de fabrikant verzuimd de sigaret zelfdovend te maken. En dat is nog niets vergeleken bij de 3 miljard (!) dollar schadevergoeding die Morris in 2001 moest betalen aan de 56-jarige RichardBoeken, die 40 jaar lang twee pakjes per dag had gerookt. Hij had daar longemfyseem en kanker aan overgehouden.
Hier in ons land hadden wij in 2000 het eerste tabaksproces. Dat werd aangespannen door de toen 56-jarige WillemterSchegget tegen de Groningse tabaksfabriek TheodorusNiemeyer. Willem rookte al zijn hele leven en ging ermee door terwijl hij in een rolstoel zat met een zuurstofcilinder. Hij was verslaafd en dat was volgens hem de schuld van Niemeyer. Willem stierf in 2005 aan longemfyseem en longkanker. Zijn eis tot schadevergoeding werd niet ingewilligd. En dat is ook wel begrijpelijk, want mensen kunnen aan van alles verslaafd raken, zoals snoep, eten, drank, drugs, seks enzovoort. Dat is slechts zelden de schuld van de producent, maar vrijwel altijd van de verslaafde zelf.
De totaal uit de hand gelopen agressie tegen rokers heeft van de tabaksliefhebbers maatschappelijke paria’s gemaakt, die huiverend in de kou op een buitenterrasje hun sigaret, pijp of sigaar roken met een zelf gehaald biertje in hun hand, want binnen is geen plaats meer voor hen. Vrachtwagenchauffeurs mogen niet meer roken in de cabine van hun eigen vrachtauto. Ook niet als ze er alleen in zitten. Op stations mogen rokers zich niet verder dan één armlengte verwijderen van een daarvoor aangewezen rookpaal, anders krijgen ze zonder meer een bekeuring.
Toen op Rotterdam Airport passagiers urenlang angstig in een gekaapt Transavia-toestel hadden gezeten, staken ze van de doorstane zenuwen een sigaretje op in het luchthavenrestaurant nadat ze waren bevrijd. Overijverige controleurs van de Voedsel en Waren Autoriteit verzuimden toen niet de luchthavendirectie een ernstige waarschuwing te geven.
Honderden, vooral kleine, cafés en kroegen staan op het punt failliet te gaan omdat de klanten wegblijven. Want de essentie van een kroeg is gezelligheid en sociaal contact. En dat gaat het beste met een glaasje en een sigaret. Als dat niet mag blijven de mensen weg. Het probleem van meeroken door niet-rokers kan met een goede airconditioning worden opgelost.
Het overheidsfanatisme is zó groot geworden dat er vorig jaar zelfs een actie begon tegen de verkoop van chocoladesigaretten als Sinterklaassurprise.
Verzamelaars van sigarenbandjes (wie heeft die vroeger niet gespaard?) wordt de toegang geweigerd op hobbybeurzen. En in oude zwart-witfilms worden scènes waarin veel gerookt wordt gecensureerd. Het beroemde exclusieve, chique en mooie sigarenmagazijn Hajenius op het Amsterdamse Rokin, mag zijn klanten geen sigaar meer laten opsteken in de winkel.
Maar niemand heeft het over de schadelijke gevolgen van alcoholgebruik. Die zijn vermoedelijk groter dan die van tabak. Want 8 à 10 procent van alle Nederlanders ouder dan 15 jaar heeft een alcoholprobleem. Een groot aantal verkeersongevallen wordt door alcohol veroorzaakt, evenals allerlei gewelddadige vormen van criminaliteit. Afgezien daarvan veroorzaakt alcohol alleen al in ons land 3500 doden per jaar door onder meer kanker, leverziekten en psychische stoornissen.
Maar nooit worden er waarschuwingen geplakt op flessen drank of wordt een klant met borrel en al uit een restaurant gezet. Terwijl de financiële schade door alcohol zo’n anderhalf miljard euro per jaar is.
Als arts ken ik heel goed de medische gevolgen van langdurig roken en al meer dan 30 jaar geleden ben ik er zelf definitief mee gestopt. Maar het fanatisme waarmee de overheid thans het rookprobleem tracht te bestrijden doet denken aan methoden van totalitaire regimes uit het recente verleden. Nog even en voor de ramen van cafés hangen weer de bordjes die er tijdens de oorlog hingen. Daar stond toen op Verboden voor Joden’. Alleen dat laatste woord wordt dan door het woord ‘Rokers’ vervangen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *