Doek op voor een echte ster – 't Scheldt

Doek op voor een echte ster

Grote afwezige bij de voorstelling van het boek Doek op voor een echte ster, in oktober jl. in Den Haag, was de dame waarover het boek gaat, Ine Veen en voor wie het tevens als een geschenk was bedoeld voor haar 80 ste verjaardag op 15 december. Volgens haar levensgezel en tevens auteur van de biografie, de schilder Jean Thomassen, interesseerde al de heisa rond haar persoontje haar niet meer en vertoeft ze niet liever nog dan alleen in het gezelschap van haar poezen.
Voor de inhoud van het boek moest Ine zeker niet weg blijven van de presentatie: van de eerste tot de laatste bladzijde immers is het een hommage aan haar als grote artieste die een schitterende carrière wist uit te bouwen als ballerina, model, actrice, zangeres, schrijfster, schilderes. In 2006 verscheen reeds een levensbe-schrijving van Ine Veen van de hand van Adrian Stahlecker. In vergelijking met de huidige biografie ontbraken daarin echter een aantal belangrijke zaken en werd soms ook een totaal verkeerd beeld geschetst van haar leven en loopbaan, hetgeen niet zo verwonderlijk was gezien de enorme hoeveelheid recent teruggevonden archiefmateriaal. Wie wel dezelfde bleef voor de twee boeken was de schrijver van de voorwoorden, namelijk de journalist Henk van der Meijden die ook tekende voor de titel van het boek van Jean Thomassen.De meesten onder ons zullen wel herinneringen hebben aan Ine Veen. Denk bijvoorbeeld maar aan de tv-series Kunt u me de weg naar Hamelen vertellen of Dagboek van een herdershond terwijl anderen misschien meer geinteresseerd waren in haar film Blue movie. Voor diegenen die deze veelzijdige kunstenares niet kennen wil ik hier in het kort haar carrière schetsen. Het moge een aansporing zijn om het boek vol leuke, soms ontroerende anekdotes en niet te vergeten met een overtal aan unieke foto’s zeker aan te schaffen.Ine Veen werd geboren in Koog aan de Zaan (een gemeente in de provincie Noord Holland die later deel ging uitmaken van Zaanstad) uit een geheime liefdesrelatie tussen haar moeder Carolina Otten en de dirigent, componist, schilder Gerard van Hulst. Pas op haar vijftigste zal Ine te weten komen wie haar vader is. Van hem, zo zal blijken, heeft ze haar talenten geerfd, van haar moeder haar schoonheid. Als jong meisje droomt zij ervan ballerina, actrice, model en schrijfster te worden en wonder boven wonder zal zij elk van deze dromen waarmaken en dank zij een enorm doorzettingsvermogen in elk ervan ook uitblinken.In 1955 treedt ze voor het eerst als ballerina op in Nederland. Niet veel later maakt ze deel uit van het Ballet van Hannover en treedt zij met dit gezelschap op voor onder meer het Deense koningshuis en in Monte Carlo voor Prins Reinier en zijn echtgenote Grace en voor de sjah van Perzië en koningin Soraya die er op bezoek waren. Van Hannover verhuist Ine naar het balletgezelschap van Braunschweig waar ze, wegens een enge ziekte, (waarschijnlijk uitgebroken omdat ze teveel hooi op de vork heeft genomen) onverwachts definitief moet stoppen met dansen. In totaal heeft ze er in Duitsland 26 balletten opzitten.Ine blijft echter niet bij de pakken zitten en wil nu actrice worden, een beroep waarvoor in Duitsland een officieel diploma vereist is. Zij haalt dit zonder moeite hoewel Duits uiteraard niet haar moedertaal is en zal de volgende jaren in 16 theaterstukken en operettes optreden in het gezelschap van grote namen als Annelies Rothenberger, Maximilian en Maria Schell, Johan Heesters e.a.Zeven jaar zal ze doorbrengen in Duitsland vooraleer ze in 1963 tijdens een optreden in Lubeck geëngageerd wordt door de in Nederland werkende regisseur Karl Guttman van de toneelgroep Ensemble voor een nieuw seizoen met Ko van Dijk, Magda Janssens en Mary Dresselhuys. Een jaar later stapt ze over naar de Nieuwe Komedie. In meer dan twintig toneelstukken zal ze in haar vaderland te zien zijn. Daarnaast werkt ze ook mee aan enkele films (Blue Movie, een in Nederland gedraaide Kung Fu film met Bruce Lee, en als figurante in de oorlogsfilm Een brug te ver naar het boek van Cornelius Ryan over operatie “Market Garden“) en speelt ze belangrijke rollen in verschillende tv-series….In 1979 staat ze een laatste maal op de planken in een stuk van Jean Annouilh. Voortaan zal ze een eerste tentoonstelling organiseerde- aan de schilderkunst wijden. En ook de pen neemt ze ter hand, weerom niet zonder succes. In 2007 verschijnt van haar hand het boek Moord namens de kroon over de moord op Pim Fortuyn waarachter, volgens haar, een complot van hoge linkse kringen zat. Een trouwe medestander voor deze theorie vond ze in de persoon van de, de lezers van ‘t Scheldt niet onbekende professor dr. Bob Smalhout met wie ze tot aan zijn dood in 2015 bevriend bleef. Voor haar bijdrage aan de Nederlandse cultuur kreeg Ine Veen het ereteken van Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Tijdens de uitreikingsplechtigheid werd ze uitdrukkelijk geroemd voor haar grote doorzettingsvermogen.Jean Thomassen * Doek op voor een echte ster. Onthullingen uit het mysterieuze leven van Ine Veen * Uitgeverij U2pi * 272 p * 24,50 euro * ISBN 978 9087 5968

Katelijne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *