1314 Hogland – 't Scheldt

1314 Hogland

Ooit bezocht ik een huwelijksfeest, alwaar de vader van de bruid mij deze vraag stelde: ‘Jij denkt dat wij hier zijn, hè?’ Nu was het mij bekend dat de man elk jaar India bezocht, anderhalf uur per dag bij zonsondergang mediteerde en aan tantrische yoga deed, dit alles uiteraard nadat zijn huisarts bij hem een iets te uitbundig opgezwollen lever had gediagnosticeerd. Hier verraste hij mij echter mee. ‘Volgens mij wel’, antwoordde ik. ‘Wij denken alleen maar dat wij hier zijn’, zei hij beslist. Ik had er niet van terug, ofschoon ik wel meteen het besluit nam om net te doen alsof wij er wél waren: twee tafeltjes verderop naderde een voluptueuze serveerster met een vol dienblad, waarvan ik lekker wél een glas sauvignon blanc af kon pakken en hij niet.Jarenlang, ook toen het huwelijk van zijn dochter alweer was ontbonden als gevolg van het feit dat zij in de Lidl een mediterraanse dekhengst tegen het lijf liep, bleef ik mezelf daarna op de mouw spelden dat WYSIWYG (What You See Is What You Get), hoe eendimensionaal ook, de enige echte realiteit vormde. Ik moet desondanks toegeven dat de gedachte dat hij het bij het rechte eind had mij de laatste tijd wél steeds vaker bespringt. Wat is echt? Wat is nep? Ik weet het niet meer.Vrijdag, deze krant: ‘Op internet verscheen een bericht dat Gerard Joling is opgepakt nadat er bij hem op zolder een kleine wietplantage ’voor eigen gebruik’ was aangetroffen’.Fakenews!’ riep Geer. Goor zit erachter, dat weten wij allemaal, maar ik wil er slechts mee aantonen dat niets meer is wat het lijkt. Alles dient gewantrouwd, het waarheidsgehalte van elk beeld dat we zien en ieder woord dat we lezen en beluisteren moet lager dan ooit worden ingeschat.Het zou naar mijn oordeel wat al te gemakkelijk zijn om nu een Ollongrentje te doen, met andere woorden: de Russen de schuld te geven. Ik zweer u dat mijn naam géén Vasily Hooglandovski is, wat sommigen tegenwoordig denken.Ontkennen heeft echter geen zin meer, geen mens gelooft nog iets, overal worden vraagtekens bij geplaatst en het bekijken van een mooie wildlife documentaire biedt ook al geen oplossing: ik las dat de BBC voor Frozen Planet de bevalling van een ijsbeer in Ouwehands Dierenpark filmde, dat productieteams er niet voor terugdeinzen om voor adembenemende glijvluchten boven steile rotswanden tamme zeearenden in te vliegen en dat de docu Wad: overleven op de grens van water en land deels in een aquarium is opgenomen. O, de ontroering die zich destijds van mij meester maakte bij het aanschouwen van de synchronische paringsdans van twee zeepaardjes!Kilometers diep in de oceaan, zei de commentator bewogen, terwijl ze het waarschijnlijk in de goudvissenkom van de scriptgirl filmden. Is dit het hier en nu? Ik begin te twijfelen. Wanhopig belde ik de vader van de bruid. ‘Sorry, ik ben er niet’, zei zijn antwoordapparaat.*Wij danken Robert Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *