1309 Ephi – 't Scheldt

1309 Ephi

Een nieuwe vorm van terreur

Dat er een zekere gewenning optreedt na elke nieuwe islamistische aanslag of poging daartoe, is onvermijdelijk. Zo kreeg de moord op twee jonge vrouwen zondag in Marseille weinig aandacht in de pers buiten Frankrijk. Op die dag werd het Catalaanse referendum gehouden en kort daarop vielen ook nog 59 doden in Las Vegas.
Maar zowel de moorden in Marseille als een verijdelde aanslag, zaterdagochtend in Parijs, verdient meer aandacht omdat in beide gevallen een verschuiving lijkt op te treden in doelwit of methoden van de terroristen. In Frankrijk heeft de brute moord op Laura (21) en Mauranne (20) een grote impact gehad, vooral vanwege het bijna rituele karakter ervan. Laura was in Marseille om haar nicht Mauranne te bezoeken en beiden bevonden zich zondagmiddag op het plein van het treinstation Saint-Charles. Op de verkeerde plek en het verkeerde moment omdat ze door de Tunesiër Ahmed Hanachi (29) werden opgemerkt. De man die bekendstond als draaideurcrimineel trok een groot slagersmes en viel de jonge vrouwen aan terwijl hij de beruchte islamitische kreet uitschreeuwde. Het eerste slachtoffer werd de keel doorgesneden en kort daarop sneed de Tunesiër de buik van het tweede open. Deze gruwelijke details worden niet prominent door de Franse pers uitgestald maar zijn wel door persagentschap Reuters gerapporteerd, die zich op politiebronnen baseert. Wat wel veelvuldig wordt opgemerkt is dat voor het eerst vrouwen het exclusieve doelwit zijn geworden van een aanslag.
Alsof hiermee een nieuwe vorm van islamistische terreur is uitgevonden met als boodschap: niemand is veilig meer, ook jonge, ongevaarlijke vrouwen niet.
Oud-staatssecretaris Jannette Bougrab zei in dagblad Le Figaro: ‘Vrouwen vermoorden door hen te kelen en open te snijden, net als in de bergen van Algerije tijdens de burgeroorlog uit de jaren negentig, is niet zonder betekenis. Dit heeft een politiek karakter’.
Een ander voorval dat afgelopen weekeinde in Parijs plaatsvond zou best op een nieuw uitgevonden manier kunnen wijzen om ‘ongelovigen’ te terroriseren. Een Parijzenaar waarschuwde de politie zaterdag in de vroege uren over een poging tot aanslag in zijn flatgebouw. In de gang en ook buiten waren meerdere gasflessen gelegd die aan een ontstekingsmechanisme waren verbonden. Verder was meer dan dertig liter benzine in de gang en op de eerste treden van de trap gegoten. De bedoeling was om de bewoners in hun slaap te treffen door explosies en brand. Dankzij vingerafdrukken op de niet ontplofte gasflessen werden meerdere (geradicaliseerde) mannen gearresteerd. Dit geeft te denken omdat voor het eerst een willekeurig flatgebouw (in een chique wijk) het doelwit was van moslimterroristen.
In Frankrijk vraagt men zich af of hiermee een nieuwe boodschap wordt afgeleverd: niet alleen op stations en op straat ben je onveilig maar ook in je eigen bed. De terreur dient alomtegenwoordig te zijn en niemand te sparen. Ook jonge vrouwen en rijke mensen niet.

*

Dopingzondaar Lance Armstrong
blijft een kwaadaardige manipulator

Zijn we nu milder over Lance?, vraagt sportjournalist Nando Boers zich af in de kop van zijn stuk dat gisteren in de Verdieping werd afgedrukt. Het gaat hier om dopingzondaar en zevenvoudige winnaar van de Ronde van Frankrijk Lance Armstrong. Al die gele truien zijn hem nu officieel afgenomen en wat nog in de woonkamer van de Amerikaan hangt is niets meer dan vergeeld textiel. Maar was de sanctie niet buitenproportioneel en, met de kennis van nu, zelfs onterecht?
Na ontelbare doping- en corruptieschandalen weten we nu toch dat topsport tot op het bot is geïnfecteerd. Dat sportbestuurders met hun ‘hebzucht’ en ‘doofpotten’ nog ‘verdorvener’ zijn dan gedrogeerde sporters. Ook de auteur van het stuk is, vijf jaar na de ontmaskering van Armstrong, van zijn aanvankelijk harde oordeel over ‘crimineel’ Lance teruggekomen: ‘Ik ben aanvankelijk spijkerhard maar met de jaren begint dat te kantelen. Er komt twijfel en nuance, en oog voor de hypocrisie’.
Ik heb het stuk van Boers dubbel en dwars gelezen en heb er niet de elementen in kunnen vinden die van essentieel belang zijn om tot het kwaadaardige personage dat Armstrong was door te dringen. Want het gaat hier niet alleen om spuitjes in de linkerbil en leugens om dit te verdoezelen. Die ontbrekende elementen vormen het morele aspect van het geval Armstrong. Allereerst het onbeschaamde misbruik dat de renner maakte van zijn overwonnen ziekte om een mistgordijn om zijn dopinggebruik te trekken. Armstrong kreeg in 1996 teelbalkanker met uitzaaiingen naar de longen en hersenen. Kans op overleven: minder dan 50 procent. Drie jaar later won Armstrong zijn eerste tour. Om die zege bouwde hij kundig zijn imago van ex-kankerpatiënt die genezen en schoon de grootst denkbare trofee in het mondiale wielrennen had gewonnen.
Hij stichtte de Lance Armstrong Foundation en gaf miljoenen kankerpatiënten hoop.

Fietsende vuilnisbak

Wat van dit sentiment is geworden nadat zieke mensen vernamen dat bedrieger Armstrong in feite niets anders was dan een fietsende vuilnisbak vol kankerverwekkende dopingproducten, is nooit echt onderzocht. Calculerende cynicus Armstrong gebruikte zijn status ook om dopingbeschuldigingen te pareren: hoe kon men denken dat hij, die zo ziek was geweest, zich met rotzooi kon vol laten lopen? De andere component van zijn toch ziekelijke persoonlijkheid is de intimidatie die hij gebruikte om zijn tegenstanders tot zwijgen te brengen (zie de film ‘Stop at Nothing’ bij Netflix). Wie tegen hem wilde getuigen werd bedreigd en kon een helse behandeling verwachten. Zelf in het peloton, zoals de coureur Christophe Bassons, die door toedoen van Armstrong een paria werd omdat hij over dopingpraktijken rapporteerde en het cyclisme moest verlaten. Is de straf van Armstrong dan buitenproportioneel? Ja, als je die vergelijkt met andere dopingzondaars (Riis, Ulrich, Pantani enz.) die nooit hun zeges hebben ingeleverd. Maar niet als je beseft dat deze kille manipulator en kwade genius het gehele wielrennen in zijn eentje bijna te gronde heeft gericht.

***

Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname.

***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *