1297 Rob Hoogland – 't Scheldt

1297 Rob Hoogland

Makkelijk hoor, al die kritiek op de zogenaamde ’ongezonde kliek’ bij het team Radicalisering en Polarisatie van Amsterdam. Iedereen met een gezond verstand gaat los. Waarom toch? Klopt, er zitten veel Marokkanen in dat team. Maar wie had de gemeente, gezien de diversiteitsopdracht waaraan hoe dan ook dient te worden voldaan, in dit geval dan moeten inhuren? Allochtonen met roots op de Tumamoteilanden? De laatste keer dat daar iemand radicaliseerde – een oestervisser – was begin 1900, na de ontdekking dat de zwartgelipte oester zelfs op die plek in de Stille Zuidzee was uitgestorven.

Niks loos dus, volgens mij. Zoals er ook niets mis is met de nu op non-actief gestelde Saadia a. T., een van de belangrijkste adviseurs van Eberhard van der Laan.
Zij zou voor dik honderdduizend euro foutief hebben gedeclareerd. Is het uitblijven van IS-aanslagen in Amsterdam dat dan niet waard? Laat die meid toch! Ik kan het zelfs uitleggen. We weten allemaal dat Eberhard zich soms binnensmonds pleegt uit te drukken. Het is daarom niet ondenkbaar dat Saadia, toen de burgervader haar vertelde dat zij zoveel mogelijk moest deradicaliseren, verstond dat zij zoveel mogelijk moest declareren.

Dan valt een tonnetje eigenlijk best nog mee.
Nu moet ik wel toegeven dat de analyses die ik tot mij heb mogen nemen, mij veel duidelijkheid verschaffen. Ik vermoedde het natuurlijk allemaal al, maar als ik aan die vermoedens uiting gaf was ik een racist.
Daarom deed het mij toch goed het te lezen. Dat mij door vakmensen bevestigd werd welke rol de PvdA bij al die benoemingen en het strooien met onze centen speelde. Dat wederom op een rijtje werd gezet hoe de afdeling Amsterdam van die partij zich in haar dwangneurotische behoefte om zielenpoten – en dus een nieuwe achterban – te kweken liet kapen door een almaar uitdijende, op gemeenschapsmiljoenen azende groep beroepsallochtonen.
Dat we ervan op de hoogte werden gesteld dat het hier om profiteurs met veelal een dubbele agenda gaat, die elkaar voortdurend, al onderhandelend met moskeeën van verdacht allooi, het balletje toespelen in de geruststellende wetenschap dat de dienstdoende autoriteiten, bang dat controle als wantrouwen wordt beschouwd, een oogje toeknijpen. Dat ik eens te meer besefte hoe groot de rollen zijn die Rif gerelateerde vriendjespolitiek en nepotisme daarbij spelen.

Man, wat een faal.

Maar goed, dit is ook weer zo: het is eindelijk te begrijpen waarom Mohamed Azahaf, voordat hij door Fatima Elatik als ’projectleider vervreemding en polarisatie’ werd aangesteld, de aanslagen van 9/11 destijds toejuichte en zich onmiddellijk na het afslachten van Theo van Gogh met de kreet ‘Joepie wat ben ik vandaag vrolijk’ op een internetforum meldde. Mohamed wás helemaal niet blij met dat fundamentalistische geweld.

Mohamed was alleen maar blij omdat-ie wist dat het hem op den duur een deradicaliseringsbaantje zou opleveren.

Welkom in Amsterdam, landgenoten!

***

Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *