1297 Ephi – 't Scheldt

1297 Ephi

De jonge Franse koning Emmanuel Premier (Emmanuel de Eerste) begon gisteren als staatshoofd aan zijn eerste nationale feestdag, de Quatorze Juillet. Hij was immers de jongste Europese vorst sinds zijn electorale kroning in mei in het Parijse Louvre, nabij de glazen piramide.

Elf jaar jonger dan de oude Willem-Alexander van de Lage Landen en zelfs achttien jaar fitter dan de bejaarde koning Filip van België.
Voor die bijzondere dag had hij besloten de onbehouwen en gehate Republikeinse tiran Trump uit het Noord-Atlantische keizerrijk uit te nodigen. Niet omdat hij hem zo lief heeft, maar omdat Trump, genaamd de Twitteraar, hoe verachtelijk ook, de machtigste man ter wereld was. En Emmanuel, die alleen van macht en aanzien droomde, hoopte hiermee dat iets van Trumps flux magique op hem zou weerkaatsen. Als je zwaar genoeg tegen machtige vorsten aanleunt, word je zelf machtiger, was Emmanuels gedachte.

Eerst liet hij Trump in zijn slottoren, de Eiffel-donjon, dineren en zich tegoed doen aan de delicieuze gerechten van hofkok Alain Ducasse. Trump de Twitteraar werd helemaal verblind en ingepakt, zeker toen hij de volgende dag al die Franse uniformen zag paraderen op de Champs-Elysées. Emmanuel de Eerste verzekerde zijn gast: ‘Niets zal ons ooit uiteendrijven’. Menig lakei uit het Franse scribentenvolk vroeg zich onmiddellijk af: ‘Ook niet als Donald de Twitteraar straks op de atoomknop drukt?’

Salonpopulist

Hier was het grootse probleem voor koning Emmanuel. De hele veertiende juli had hij zich suf geslagen op de schouder van Trump. Hij aaide zijn imposante rug telkens weer voor de camera’s en was bijna bereid de voetafdrukken van Twitteraar de Verschrikkelijke te kussen. Maar overal in Europa begonnen bij velen de schellen van de ogen te vallen. De kroning van Emmanuel Premier was door het goedgelovige volk juist uitgelegd als een dam tegen het vernietigende populisme dat Trump aan de macht had gebracht. Maar zie hoe die twee nu als twee egeltjes tegen elkaar kropen. Die Emmanuel was helemaal geen dam tegen het trumpisme geweest, maar een slinkse salonpopulist vermomd als verlosser. Een egoïstische maniak die het spiegeltje aan de wand in zijn slaapkamer als enige criticus duldde.

En terwijl heel duurzaam Europa treurde en vloekte omdat Trump het klimaatakkoord had gesaboteerd, haalde Emmanuel de 1ste hem als een held binnen in zijn rijk. Met zijn rehabilitatieactie van De Twitteraar zette hij al zijn Europese confraters te kijken. Op CNN zei men:

‘Some world leaders have decided that when dealing with Trump, flattery will get you everywhere.’
En zo dacht inderdaad Emmanuel de 1ste: door Trump te paaien kom je een eind verder.

Maar nu zie ik dat mijn ruimte krimpt en ik krijg van de hertogen van Trouw het bevel om in de komende vier weken te zwijgen. Geeft niet, ik zal gedurende die tijd koning Emmanuel blijven observeren, alle mogelijke nieuwsbronnen raadplegen en verslaafd als ik ben nog meer kranten en boeken gaan lezen. Het worden vier fantastische weken.

**

Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van deze column.

***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *