1296 Ephi – 't Scheldt

1296 Ephi

… en het enige islamitische godshuis in Rotterdam runt dat geen Arabische of Turkse naam draagt: de moskee Couscous en Poffertjes. Zijn levensopdracht is verbinden, insluiten en fungeren als brug tussen moslims en andersdenkenden. Abu leek erg in de war. Boos en verbijsterd tegelijk. Ik zag dat hij zijn normaal onberispelijke haar niet had gekamd en dat zijn schoenveters loshingen. Hij vroeg of ik het nieuws van deze ochtend had doorgenomen. Ik keek verbaasd op. ‘Van die school, die Maria Montessorischool in Den Haag! En van het vonnis van die rechter!’, schreeuwde hij. Abu was zichtbaar woest. Natuurlijk wist ik van het vonnis. Een moslimechtpaar had de school van zijn twee kinderen aangeklaagd omdat die niet op de klassefoto stonden. Op de fotodag waren de twee meisjes het islamitische Offerfeest aan het vieren. De school had wel de fotosessie vervroegd zodat alle moslimkinderen daarna aan het Offerfeest konden meedoen. Dat ging goed, behalve voor die twee die, volgens de ouders, al vroeg in de moskee waren. De rechter veroordeelde de school wegens discriminatie tot een vergoeding van 500 euro.IslamiseringAbu al-Rotterdammi ontplofte: ‘Weet je hoeveel die ouders vroegen als vergoeding voor ‘het leed’ (de imam maakte met zijn handen twee haaktekens in de lucht) dat hun zielige kroost is aangedaan? Tienduizend euro! Heb je in de hele Nederlandse geschiedenis ooit van een christen- of boeddhistenechtpaar gehoord dat 10 mille eiste voor een gemiste klassefoto?’

Ik schudde ‘nee’ met mijn hoofd en maande Abu tot kalmte. Hij pakte mijn hand beet en legde die op de armleuning van zijn stoel. ‘Voel je die trillingen? Dat is de woede die nu uit de diepte van Nederland opstijgt. ‘Islamisering! Islamisering!’, lees ik overal. Binnen enkele uren stonden al 600 schuimbekkende reacties op de site van de Telegraaf. Wilders is zich gek gaan tweeten.Dankzij dit hebberige en arrogante moslimechtpaar worden we 20 jaar teruggeworpen in de tijd en krijgen we straks 50 extra Wilders in de Kamer. En dan die wereldvreemde rechter die toch nog 500 euro toekent wegens discriminatie!” Ik trok mijn hand zachtjes terug: ‘Ho, ho, Abu. Een vonnis dien je te respecteren. Justitie, rechtsstaat, weetjewel’.Abu al-Rotterdammi keek me indringend aan en stond plotseling op: ‘Weet je Ephi, ik ga nu langs alle imams van Nederland om te collecteren. En met het geld gaan we het hoger beroep van de Montessorischool betalen’. En plots verdween imam Abu al-Rotterdammi als een djinn in een wolk van geparfumeerde rook in de olielamp die naast mijn bed was verschenen.Mijn siësta was verpest. En ik voelde mijn drie gebroken ribben opspelen.***Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *