1283 Ephi – 't Scheldt

1283 Ephi

… werd het internationale beeld van ‘laks’ Nederland flink gecorrigeerd. Met de moord op Fortuyn en de rituele slachting van Van Gogh verdween het beeld van ‘laat maar waaien, het moet kunnen’. Het imago van Nederland werd er een van onverdraagzaamheid, wat met de opkomst van Geert Wilders alleen maar werd versterkt. Tot afgelopen woensdag.Verdraagzaamheid heerst weerDe deconfiture van de PVV met maar 13 procent van de stemmen (en van 42 zetels in de peilingen zes weken geleden naar een karige 20 zetels afgelopen woensdag) en de solide resultaten van middenpartijen als VVD, GroenLinks of CDA is voor het buitenland reden om Calimero weer lieflijk in de armen te sluiten.

Hans Brinker heeft het dijkgat gedicht en de verdraagzaamheid heerst weer in de polder.
Wat mij betreft een zeer positieve ontwikkeling, die kort op de internationale bewondering volgt voor het krachtige optreden van Rutte II in de ‘Turkse crisis’.
Geniet er maar voorlopig van en vier zonder rem je hervonden identiteit. Eigen roem hoeft heus niet te stinken. Na jaren van buitenlandse karikatuur en binnenlandse zelfhaat is deze zuurstofbel welkom. Maar hiermee is niet alles gezegd. De zorgen bij Nederlanders over de drie ‘i’s’, immigratie, integratie en islam, zijn zeker niet plotsklaps verdampt. Ze zijn hooguit beter geïntegreerd door andere partijen, die hierover een fatsoenlijker discours verspreiden dan de PVV. De semi-afgang van Wilders kan misschien sommigen helpen zichzelf te modereren, die te pas en te onpas zich op iedere tweet en provocatie van het PVV-lid hebben geworpen alsof die hompen rood vlees waren.Nieuwe lichtingMaar ook het buitenland moet de Hollandse dijkbewaking kunnen relativeren. Wilders anno 2017 is niet meer de razende en verongelijkte man van tien jaar geleden. De routine is ingeslopen en de fut is er uit. Wilders vertoont duidelijke tekenen van slijtage en ik betwijfel of hij nog tien jaar mee kan. Hij komt niet meer achter zijn provocerende tweets en bodyguards vandaan, spreekt geen menigte toe en moet toezien hoe een nieuwe lichting (Baudet) hem gaat passeren. Dit is ook te danken aan de deprimerende en schandelijke leefomstandigheden waarin hij sinds dertien jaar vertoeft. En ook aan het feit dat hij niet wil delegeren en een eenmanszaak lijkt te runnen. Als straks Marine Le Pen en haar sterk gestructureerde Front National vol luitenants op het toneel verschijnt, zal blijken dat de Nederlandse episode geen garantie was voor een rustige toekomst.*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *