1275 Ephi – 't Scheldt

1275 Ephi

Met twee handen voor mijn ogen, probeerde ik gisteren de tekst door mijn vingers te lezen. Het betrof een column van 29 november vorig jaar die ik helaas zelf had geschreven. Ik las: ‘Ik heb voor François Fillon een grenzeloze bewondering, voorlopig’. Ik probeerde me aan dat ‘voorlopig’ vast te klampen als een drenkeling aan een luciferhoutje. Verderop stond dat in een tijd van ongebreideld populisme waarin van alles wordt beloofd, Fillon in zijn eenvoudige schooltas alleen bloed, zweet en tranen had: ‘De man is saai, authentiek, integer en – voor een katholiek – volbloed-calvinist’.

Nu begon ik te zinken om op de bodem van een oceaan van tranen te belanden. Volgens de laatste berichten is presidentskandidaat Fillon (Franse verkiezingen zijn in mei) een sjoemelaar die zijn vrouw jarenlang een spookbaan bezorgde. En dat met belastinggeld dat in Frankrijk als onkosten voor parlementariërs wordt gereserveerd. In totaal gaat het om acht ton. Mevrouw Penelope Fillon kreeg maandsalarissen tot boven de € 10 000 om in haar keuken verse jam te maken, spotte de krant die het schandaal onthulde. Fillon heeft het over een ‘coup’ die tegen hem door links wordt gepleegd, maar de kans is groot dat hij beschaamd het veld moet ruimen.Zie maar hoe riskant het kan zijn om als columnist plotseling voor een politicus te gaan buigen. De socialist Dominique Strauss Kahn (DSK) vond ik aanvankelijk ook een prima presidentskandidaat. Totdat hij zijn piemel in de mond van een hotelmedewerkster legde en in een Amerikaanse cel werd gesmeten. Gelukkig schreef ik niets positiefs over Trump. En over GroenLinkser Jesse Klaver ook niet. Niet dat ik beide mannen met elkaar zou willen associëren, zoals Jesse eergisteren deed met Rutte en diezelfde Trump. Maar onlangs werd me door journalisten van Radio Canada gevraagd of ik iets over dit ‘Hollandse fenomeen’ voor hun microfoon wilde zeggen: hij lijkt zo, vonden ze, op hun eigen premier Justin Trudeau. Ik achtte me niet voldoende in Klaverologie geschoold en bedankte voor de eer. Bovendien vreesde ik een niet al te positief verhaal te moeten afsteken.Toegegeven, het gaat niet om de inhoud maar om de contouren van deze zeepbel. Jesse Klaver is als een koekoek die, als het om beeldvorming gaat, zijn ei in andermans nest legt. Eerst begon hij Justin Trudeau te knippen en op zichzelf te plakken: zelfde haardracht, zelfde hemdsmouwen en dan maar in volle zalen tussen blonde troela’s slenteren die voor hem in katzwijm vielen. Vervolgens begon ‘Jesse-we-can’ (oud-)president Obama en zijn toespraken te plagiëren (zie VPRO’s ‘Zondag met Lubach’) om in ‘Buitenhof’ bescheiden te zuchten: ‘Dat klinkt misschien gek, maar mijn levensloop heeft gewoon veel overeenkomsten met die van Obama’.Als je in zijn neus knijpt, komt er nog melk uit, zou mijn oma zeggen. Ik verwacht dus dat zeepbel Klaver uiteen gaat spatten. En als hij toch na 15 maart premier wordt, zoals hij ambieert, dan zal ik met twee handen voor mijn ogen dit stukje met spijt teruglezen.*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *