1274 Ephi – 't Scheldt

1274 Ephi

Ik belandde gisteren in een nachtmerrie toen ik de Amerikaanse ambassadeur aan de lijn kreeg: of ik, bij gebrek aan inheemse kandidaten, over enkele uren bij Trumps inauguratie wel zou willen komen zingen? Ik vroeg wat bedenktijd. Toen mijn smartphone weer in mijn binnenzak zat, brak me het zweet uit: Donald Trump is niet mijn favoriete held, verre van. Wil ik dan mijn carrière opgeven omwille van een grofgebekte seksist? Wil ik als paria door het leven? Uitgespuugd en vervloekt door kennissen, buren en collega’s? En door de hoofdredacteur worden verbannen van pagina 2 naar de servicepagina? Wat valt er nog tegen te spartelen als tegen het absolute kwaad, de universele goedheid al in beweging komt? De hobbits tegen Sauron! Een dag na die inauguratie in Washington zullen 200 000 vrouwen met theemutsen op het hoofd tegen de nieuwe president demonstreren. In totaal meer dan 600 demonstraties terwijl in de rest van de wereld linkse Gutmenschen 1 300 marsen zullen houden. Ik dacht aan wat zangeres Jennifer Holliday vertelde bij het ABC-programma The View deze week. Ze reageerde aanvankelijk positief toen ze gevraagd werd voor de inauguratie. ‘Omdat mijn stem als presentje kon dienen om wonden te helen. En omdat I love America!’ (geklap in de tv-studio) Maar toen kwamen de bedreigingen, de gemailde haat, de adviezen om zelfmoord te plegen. Per duizenden. Het was een ware horror zei ze. De haat kwam van organisaties als ‘Black Lives Matter’ of uit gay en lesbische groepen. Jennifer Holliday raakte in paniek en besloot voor Trump niet te gaan zingen. Ik dacht ook aan Robert de Niro die vandaag met andere Hollywood-sterren tegen Trump gaat demonstreren. Een man die hij in Oktober vorig jaar in een videoboodschap voor ‘hond’, ‘bullshit artist’, ‘bedrieger’ en ‘varken’ had uitgemaakt alvorens de toen nog presidentskandidaat met ‘een stomp in zijn gezicht’ te dreigen. Als laatste gedachte drong de herinnering van de beroemde Amerikaanse burgerrechtenactivist John Lewis mijn hersenpan binnen die door heel links Amerika in bescherming werd genomen na een tweet van Trump. Lewis had de verkiezing van Trump onwettig’ genoemd. Hiermee had hij feitelijk de nieuwe president door zijn particularistische plee getrokken en een zee van ruimte voor coupplegers en nieuwe Lee Harvey Oswalds gelegitimeerd. En plotseling werden mijn afkeer voor Trump en mijn laffe angst om voor hem op te treden, weggevaagd. Ik had mijn buik nu al vol van zelfingenomen betweters die hun nederlagen nooit kunnen erkennen. Weldenkende terroristen van andermans gedachten die woedend schuimbekken in plaats van eerbied voor democratie te koesteren. Ik besloot omwille van liefde voor de rechtsstaat en diezelfde democratie wel voor Amerika en Trump te gaan zingen. Met theemuts-links in gedachten zou mijn keus vallen op ‘Non, non rien n’a changé’ van de Poppys.

Maar toen werd ik met een gescheurde pyjama onrustig wakker. De tv-uitzending van Trumps inauguratie moest nog beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *