1266 Rob H – 't Scheldt

1266 Rob H

Nadat ik hem uit de doeken had gedaan wat ik tijdens mijn korte vakantie in Hamburg had uitgespookt, vertelde een hoogge-plaatste functionaris mij dat hij in dezelfde havenplaats met zijn militaire dienstmaten de boel een keer behoorlijk onveilig had gemaakt. ‘We wilden natuurlijk maar één ding’, grijnsde hij.

Het boek ‘Thomas Dekker, mijn gevecht’ was zojuist ter sprake gekomen. ‘In Hamburg zouden ze ‘mijn gevecht’ als ‘mein Kampf’ hebben vertaald’, zei ik tegen de hooggeplaatste functionaris. ‘Dat zou wellicht voor nóg meer wrevel hebben gezorgd’. We lachten erom en stelden vast dat de avonturen die hij en zijn dienst-makkers destijds hadden beleefd, óók in dat boek zouden hebben gepast, indien er niet dat ene verschil was geweest: zij waren onbekende soldaten, terwijl de mannen die voormalig wielrenner Thomas Dekker met zijn onthullingen over hun seksuele escapades in zijn onbedoelde val had meegesleept – want dat is natuurlijk het pijnlijke resultaat – topsporters waren die door veel fans op handen werden gedragen. ’Ach ja, mannetjes. Dan krijg je dat’, zei ik.
Thomas Dekker heeft het over wielercoureurs in zijn boek. Hij had hetzelfde over andere topsporters kunnen schrijven. Let wel: over beoefenaars van welke sport dan ook. De mens en seks zijn  nog nooit niet hand in hand gegaan, dus de topsporter en seks doen dat evenmin. Ik heb beroepsmatig meegelopen in de topsport-wereld en herinner me bijvoorbeeld hoe een hooggeplaatste beoefenaar van een niet nader te noemen sport zijn hotel binnenliep, zijn blik toen langs de rij groupies liet gaan die in bereidwillige pose op de banken in de lounge hadden plaatsge-nomen, en met één vingerknip het meisje dat hij voor de komende nacht geschikt achtte reserveerde. ‘Hey you! Come!’ En daar gingen ze, de lift in.
Dat is dan ook wat me tegenviel, in die anekdote waarin Thomas Dekker vertelt hoe hij en een collega vlak voor de start van de Tour de France van 2007 aangemoedigd door een fles wijn een paar Oost-Europese escorts bestelden: dat ze ervoor betaalden. Geloof me: overal, in elke sport. ‘Ach ja, mannetjes. Dan krijg je dat’, zei ik zojuist. ‘Ach ja, vrouwtjes. Dan krijg je dat’, had ik ook kunnen zeggen. Dat is onderbelicht, tot nu toe. Dat de topsport beoefenende dames, bedoel ik, ook hier: overal, in elke sport, dezelfde dingen als hun mannelijke collega’s plegen te ondernemen. Dat zou ik eveneens met fraaie anekdotes kunnen illustreren.
Maar dat doe ik niet. Ook al omdat ik het, zoals hierboven reeds is aangetoond, anoniem wil houden. Het deed toen niet ter zake en dat doet het nu helemaal niet meer. En dat is dus ook wat Thijs Zonneveld, die de woorden van Thomas Dekker in dat boek op een rijtje zette, kwalijk kan worden genomen: hij werd door valse motieven gedreven. Ook ex-wielrenner, die man.
Dan ben je daar blijkbaar toch extra toe geneigd.*Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *