1265 Ephi – 't Scheldt

1265 Ephi

De afgelopen week heb ik drie handelingen voor het eerst verricht die alle in dezelfde richting lijken te wijzen: ik haalde een griepprik bij de dokter, een rookmelder bij de winkel en bestelde winterbanden bij de garage. Ik denk niet dat ik een bijzondere vorm van vrees heb voor ziektes, brand of verkeersongelukken. Maar ook al zou het zo zijn, dan lijkt me dit geen slechte eigenschap: wie volstrekt vrij is van vrees en angsten, geeft gemiddeld sneller de pijp aan Maarten, is mijn overtuiging.Ik had dit niet geschreven als ik afgelopen weekeinde niet een deel van de Formule 1 Grand Prix van Brazilië had gezien. Laat ik alvast melden dat ik weinig verstand heb van autosport en de verrichtingen van coureur Max Verstappen sinds maar zeer kort een beetje volg. Maar zondag was er geen ontkomen aan: de hele wereld was lyrisch over de ‘historische’ inhaalrace van Max. In de stromende regen kwam de Nederlander terug van een verloren positie naar een podiumplaats. Hij haalde de ene na de andere concurrent in en klom van de zestiende naar de derde positie. Volgens kenners was dit nog beter en fraaier dan de legendarische inhaalrace, ook in de regen, van Ayrton Senna in 1993. Terzijde, Senna verongelukte een jaar later in San Marino.Op internet vond ik enkele fragmenten terug van de ‘formidabele’ prestatie van Max Verstappen. Toen werd ik pas bang. Verstappen is ongelooflijk getalenteerd en op zijn 19de nu al met superlatieven overladen. Hij rijgt de records aaneen en is de jongste formule-1-coureur die in een Grand Prix startte, die WK-punten scoorde, die op het podium finishte en die een Grand Prix won (dit jaar in Spanje).Het zal wel, maar wat ik zag was een bewijs van fenomenale roekeloosheid. Met een vreselijk beperkt zicht, op een spekgladde ondergrond ging Verstappen als een beest tekeer. Zonder remmingen, zonder vrees voor het gevaar, met als enig levensdoel de volgende voorligger te passeren.Hoe hij Sebastian Vettel van de weg drukte was in mijn ogen trouwens het bewijs dat Verstappen het niet alleen zo nauw neemt als het om zijn eigen leven gaat, maar ook wanneer de veiligheid van anderen in het geding is.Nu herhaal ik hier dat ik geen verstand heb van bolides die op een circuit rondjes draaien. Ik kan hooguit mijn naïeve bezorgdheid met speculatieve rekensommetjes vervoegen. Je kunt het als Formule 1-kampioen lang volhouden. Michael Schumacher was 43 jaar toen hij stopte met racen en Alain Prost 38 jaar. Dat zou betekenen dat Max nog een jaar of 20 mee zou kunnen.Ik wens hem veel succes en een veilig en lang leven, maar met zijn rijstijl gaat hij die twintig jaar niet volbrengen, vrees ik. Want dat ik wat bij hem juist ontbreekt: vrees en angst om het volgende ochtendontbijt niet te halen.En wie in zijn buitengewone talent een soort veiligheidsgordel ziet, moet naar zijn lacherige commentaar luisteren na de wedstrijd van zondag: ‘Het was voor vijftig procent kunde en voor vijftig procent geluk’. Wie zou zijn bestaan voor vijftig procent aan het geluk willen toevertrouwen?***Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *