1251 Hoogland – 't Scheldt

1251 Hoogland

… en vragen jullie je met z’n allen af waarom ik, voordat ik al dan niet ten gevolge van een islamitische haataanval hemelen ging, nooit heb verteld wat de gelukkigste momenten van mijn leven waren. Dat wil ik jullie niet aandoen.Acht was ik. Of negen, daar wil ik vanaf wezen. Ik mocht logeren bij ome Jaap en tante Jo op het noordstrand van Egmond aan Zee, waar die twee zomers in een bungalowtent woonden en elkaar mateloos beminden, zo begreep ik onlangs van een knipogende, bejaarde, gretig aan een vieuxtje nippende Jordanees die al zestig jaar ‘op Egmond’ overzomert en vroeger naast hen bivakkeerde. Oom en tante maakten meteen  een afspraak met me: naar bed als de zon is ondergegaan. De momenten. Dat zakken van de zon in de zee waar nog lang geen windmolens stonden, terwijl ik samen met mijn nichtje Joke, een van de dochters van ome Jaap en tante Jo, ademloos toekeek, met onze blote voeten in de koele, zacht kabbelende branding. Als ik eraan terugdenk, zie ik als in een gekartelde ansichtkaart twee bruinverbrande kinderen in rood tegenlicht, hand in hand, en word ik hevig door weemoed overvallen. Nooit was ik gelukkiger.Goed, dat weten jullie dan ook weer. Ik ben sindsdien een kustjongen, ging later in de buurt van de magische plek wonen, hetgeen ik niet als toeval beschouw, en vernam dan ook met meer dan normale interesse dat er een ‘internationale strandprijsindex’ is opgesteld, waaruit blijkt dat je als strandliefhebber in Nederland het minste geld kwijt bent op Noordwijk: gemiddeld € 31,61 aan ‘water, biertje, lunch, ijsje en zonnebrandcrème’. Huh!?Laat ik dan ook meteen maar de op een na gelukkigste momenten van mijn leven met jullie delen.‘En je huiswerk dan?’, vroeg mam. ‘Neem ik mee’, riep ik. Hup, daar ging ik, acht jaar na mijn logeerpartij bij ome Jaap en tante Jo, andermaal naar het strand van Egmond aan Zee, negen kilometer fietsen, de studieboeken inderdaad in mijn pukkel, al werden ze nooit geopend. De oerdrift was inmiddels roet in het eten gaan gooien. Ik had een vriendin op strand Zuid en ik had een vriendin op bad Noord, die niet van elkaars bestaan wisten, en met dat heen-en-weer-gewandel had ik het veel te druk. Er zat nog iets in die pukkel: zes boterhammen met kaas, plus een flesje kraanwater. Kosten in totaal: f 0,75. Zou ik dan toch een halve eeuw onder een steen hebben gelegen?*Bedankt Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *