1242 Kringen – 't Scheldt

1242 Kringen

… van de onderwijsautoriteit was het – voorlopige – slotakkoord van een lange strijd over het feit dat twee leerlingen van Syrische komaf, zonen van een imam, op een school in Therwil in het kanton Basel-Land weigerden een lerares de hand te schudden. Op veel Zwitserse scholen is dat na het betreden van het klaslokaal de gebruikelijke begroetingswijze tussen leerling en docent. Deze twee broers liepen de juf met een beroep op hun religie straal voorbij. Voor mij werd daarmee weer eens duidelijk gemaakt dat de zo ruimhartig opgevangen moslimmigranten op dit continent soms zo hun eigen definitie hebben van het tonen van dankbaarheid, namelijk eentje waarin onbeschoftheid een grote rol speelt, doch dit terzijde. Aanvankelijk kregen ze de steun van de schooldirectie.

Na het lange juridische en politieke gevecht dat erop volgde haalden ze toch bakzeil. De boete kan oplopen tot 5 000 franc, zei de onderwijsautoriteit. Hoera! Ik ben malle Eppie niet, dus ik besef dat de strijd nog niet is gestreden.
Ook in Zwitserland zijn er hogere gerechtelijke instanties dan de onderwijsautoriteiten en is het derhalve niet uit te sluiten dat een rechter het belang van de godsdienstvrijheid straks wel degelijk weer zwaarder laat wegen.
Voorlopig, echter, juich ik. Eindelijk is er in dit werelddeel een overheidsinstantie opgestaan die niet langer wenst te accepteren dat godsdienstvrijheid een veel te voorname plek in onze samenlevingen inneemt. Hetgeen ook in Nederland het geval is, vergis u niet. Ook hier bestaan er nog steeds wetten die godsdienstigen meer rechten geven dan degenen die niet in sprookjes geloven. Daar kraaide geen haan meer naar nadat de christelijke ontkerkelijking had plaatsgevonden, maar nu het mohammedanisme een steeds grotere greep op ons leven krijgt, wordt het de hoogste tijd voor een opschoning van het wetboek. De islam? Een koekoeksjong. Hij neemt plaats in het nest der wetten en gewoonten en kiepert vervolgens brutaal de ene na de andere wet en gewoonte eruit.Met z’n allen nu: Jodelahiti!’*Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *