1238 Ephi – 't Scheldt

1238 Ephi

Nadat ik dinsdag en woensdag de bijdragen had gelezen die de opening van de opiniepagina’s vormden, voelde ik plots de behoefte om het vuil van mijn huid te schrobben. Waar kon ik wat antigif vinden?Ik besloot terug in de tijd te reizen en klom denkbeeldig naar de eenvoudige Amsterdamse etagewoning. Daar wachtten een bejaard echtpaar op me en een uitgever. De laatste had een exclusief interview met de bejaarde vrouw gearrangeerd. We schrijven 1987. Een vrouw met een rond gezicht en een grote bril die haar herinneringen in een boek had laten optekenen.Ik ben het gesprek met Miep en Jan Gies en de indruk die de ontmoeting op mij maakte, nooit vergeten. Ook niet de bescheidenheid van het echtpaar en het besef dat ik op die dag een historisch moment beleefde. Miep Gies was destijds 78 jaar en zou nog 100 worden (ze overleed zes jaar geleden). In mijn geheugen staat eveneens het beeld gegrift van die gele davidster van Anne Frank die Miep uit een doos haalde.Voor mij en tal van anderen in de wereld staat Miep Gies symbool voor moed en onverzettelijkheid. Gedurende twee jaar hielp ze de familie van  Otto Frank in het Achterhuis onderduiken. Ook bewaarde ze het manuscript van Anne Frank tot het einde van de oorlog. In een duistere periode waar de Nederlandse overheid soms hand- en spandiensten aan de bezetter verleende, staat Miep Gies symbool voor die talrijke Nederlanders die, hun leven op het spel zettend, Joden hielpen overleven.Nu allochtone Nederlanders als Mercita Coronel (‘Twee minuten om ons diep te schamen’) en Tunahan Kuzu (‘De stigmatisering groeit net als in de jaren dertig’) in hun extreme hersenspinsels door de afdeling Opinie van Trouw werden gefaciliteerd, is het misschien niet overbodig in deze bevrijdingsweek een meer passende bijdrage van uw huisallochtoon te lezen. Wees op uw hoede voor lieden die er een specialiteit van maken om anderen een uit de lucht gegrepen schuldgevoel aan te praten.Op het punt aangekomen in Coronels opiniestuk waarin ze  Rutte de deal met Turkije in de schoenen schuift en Merkel buiten haar razernij houdt, kon ik de auteur niet meer serieus nemen.Het wereldvreemde advies van Coronel om de Dodenherdenking wegens gebrek aan empathie voor asielmigranten over te slaan, herriep ze in een internetreactie, na veel commotie bij lezers van de Trouw-site.Zowel Coronel als Kamerlid Kuzu heeft de twijfelachtige moed opgebracht om de behandeling van moslims anno nu met die van Joden in de jaren dertig en veertig te associëren.Ik zou een teiltje kunnen aanschaffen, maar nog dit: de laatste zestien maanden zijn er in Parijs, Brussel of Kopenhagen honderden slachtoffers (doden en gewonden) gemaakt door moslims die zich op de islam beriepen (deden Joden dit ook in de jaren dertig in Europa?).Als represaille is er in Europa, buiten de plegers zelf, gelukkig niet één moslim gedood of gewond.Wie is hier het meest verdraagzaam?*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *