1221 Rob – 't Scheldt

1221 Rob

Nee, ik wil met deze woorden niet wéér terugkeren naar oudejaarsavond, centrum Keulen, omgeving Hauptbahnhof. Al wil ik nog wel even kwijt dat het me zou verbazen wanneer er na het laffe en gênante gelieg en gedraai van de lokale bestuurders en gezagshandhavers over de herkomst van de daders, een houding die goedbeschouwd van een grote minachting van het volk blijk geeft, niet nog meer koppen gaan rollen dan die ene van de politiechef. Maar nu is het tijd voor iets anders.

Nou ja, iets anders… Het heeft toch weer met de islam van doen.
Dat wordt ontkend, overigens, door veel mohammedanen. Het gedrag van de volgelingen van Abu Bakr al-Baghdadi, want tot hen behoort de jongeman wiens meest recente actie zo direct ter sprake zal komen, dat gedrag heeft niks met de islam te maken, zeggen zij. Ik denk daar het mijne van.
Ik vind zelfs dat het gedrag van de aanranders in Keulen met de islam te maken heeft. En ik weet dat dit níet kan worden ontkend: de invulling die men binnen IS, of ISIS, of ISIL, of Daesh, of weet ik veel hoe je die islamofascistische club moet noemen, aan het begrip intermenselijk verkeer pleegt te geven, wijkt nogal af. Ik ga hier niet nogmaals opsommen wat ze allemaal intussen op hun geweten hebben. Ik ga hier wel vertellen dat het Syrische Observatorium voor Mensenrechten (SOHR), een organisatie die doorgaans over betrouwbare informatie beschikt, gisteren met het bericht naar buiten kwam dat jihadist Ali Saqr voor het oog van honderden toeschouwers in Raqqa zijn eigen moeder heeft geëxecuteerd, nadat zij hem gesmeekt had om IS te verlaten. Zijn eigen moeder!
Steeds als je denkt dat het niet erger kan, blijkt het erger te kunnen.
Toevallig had ik net een interessant stuk van arabist Arthur van Amerongen voor HP/De Tijd tot mij genomen, waarin hij uitlegt dat er maar één vrouw is waarvoor de Arabische man respect heeft: zijn moeder. En vervolgens las ik dit. Over de moord door een Syrische IS’er op zijn moeder Lena al-Qassem, ten overstaan van talloze nieuwsgierigen. Zelfs als hij ertoe gedwongen werd (‘Als je haar niet doodt, maken we je af’), is het nauwelijks te bevatten dat hij dat deed. Ook buiten de islamitische wereld is de liefde van een man voor zijn moeder misschien wel de zuiverste van alle.
Je kunt iedereen pijn doen. Maar je moeder?
Freud bedacht het oedipuscomplex niet zomaar. Ik zie steeds voor me wat er gebeurde, daar in Raqqa. Ik zie steeds Lena al-Qassem in elkaar zakken, ik zie steeds de zoon, de dader, daarbij toekijken, ik zie hem ook binnen enkele maanden een bomgordel vastgespen om het woord van de profeet op z’n IS te gaan verspreiden. Na wat hij zijn moeder heeft aangedaan, kan ik me voorstellen dat zijn doodsverlangen op dat moment groter is dan ooit.*
Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *