1213 Rob H – 't Scheldt

1213 Rob H

Koen Everink bracht ’m gisteren,(30/10/2015) in De Telegraaf, nog even in herinnering, die uitspraak van rechter Frank Wieland in februari 2014.‘Een adelaar vangt geen vliegen’, had de edelachtbare tegen Badr Hari gezegd.

Deze week werd Badr Hari in hoger beroep, bij het Hof, voordat hij meteen weer naar Marrakech terugvloog, tot een straf veroordeeld die erop neerkomt dat hij nog slechts de resterende zes maanden moet zitten. En dat voor vijf bewezen zware molestaties, waaronder die van Everink, die zijn hele leven invalide zal blijven. Mishandelingen door een gangster met een strafblad, die er behalve met leugens op geen enkele wijze blijk van heeft gegeven dat hij zich als sportman bewust is van zijn voorbeeldfunctie.‘Wat jammer dat ik de zaak niet met je heb kunnen bespreken’, sprak Wieland destijds ook nog vaderlijk. Badr had namelijk van zijn zwijgrecht gebruik gemaakt.O, arm Nederland, ben ik op dergelijke momenten geneigd te denken. Aan dit soort zijen sokken is onze rechtsstaat tegenwoordig overgeleverd, getuige ook wat Wielands collega Martien Diemer in de serie Kijken in de ziel tegen interviewer Coen Verbraak zei over het feit dat hij zich gedwongen had gezien om Mohammed B., moordenaar van Theo van Gogh, tot levenslang te veroordelen: ‘Bij ons drieën speelde echt: zo’n knul, 26 jaar, daar moeten we gewoon wat meer grip op kunnen krijgen. Maar dat lukte niet’.Een adelaar vangt geen vliegen…Hij is van Erasmus, die uitspraak: ‘Aquila non captat muscas’. Wie hem bezigt, laat natuurlijk wel eventjes zien hoe ontwikkeld hij is, lees: hoe hoog hij zichzelf boven het plebs verheven acht. Meer misplaatst kon het citaat in dit geval echter niet zijn. De magistraat vernederde er Koen Everink mee, het weerloze slachtoffer nota bene: jij bent slechts een onbeduidende vlieg. En hij zette Badr Hari ermee op een voetstuk.Een adelaar? Laat me niet lachen.Geen enkele vogel is tegelijkertijd zo agressief, zo vals, zo leugenachtig, zo misdadig, zo onbetrouwbaar. Badr Hari belazert niet alleen de rechters met z’n pathetische spijtbetuigingen, maar ook zijn advocate Bénédicte Fiq (ik ga er maar van uit dat zij het spelletje niet meespeelde toen hij aan een opsluiting trachtte te ontsnappen door een vechtsportgala in Marrakech te verzinnen), die hem toen, uiteraard wel weer – ik zei het al: Nederland – in genade aannam. Zich ongetwijfeld aangemoedigd voelend door de totale adoratie die hem ten deel valt in de kringen die hem omringen, waarbinnen vertoon van empathie en mededogen blijkbaar als een zwaktebod wordt gezien, steekt hij dag in dag uit zijn middelvinger op naar de Nederlandse maatschappij.Laatste wapenfeit door een bewakingscamera geregistreerd: de klappen die hij een hotelmedewerker in Casablanca dinsdagavond gaf. Ach, waar heb ik het over. Zo’n knul, 30 jaar, daar moeten we gewoon wat meer grip op kunnen krijgen.
*Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *