1209 Rob – 't Scheldt

1209 Rob

Iemand al geroepen dat… Nee, laat maar, ik zet mijn cynismeknop weer op off. De taferelen die zich in de golven tussen Libië en Italië afspelen, zijn zo mensonterend, dat ik er deze keer niet zo veel voor voel om ’m aan te houden. Evenmin heb ik zin om er andermaal op te hameren dat wij aan de leiband van de almachtige vluchtelingenindustrie lopen. En ik pas er ook maar eens voor om aan een analyse te beginnen waarin het woord gutmensch centraal staat. Geen geschamper nu, hoe voor de hand liggend misschien ook. Ik zie, in gedachten, steeds wanhopige, in zee gesmeten mensen definitief kopje onder gaan, dus ik ben er niet zo voor in de stemming. Feiten, ditmaal, alleen feiten. Feit is dat De Telegraaf-correspondent Maarten van Aalderen een verslag over de moord op die twaalf christelijke vluchtelingen schreef, waarvan deze zin deel uitmaakte: ‘Ondertussen vragen mensenrechtenorganisaties Amnesty International en Human Rights Watch samen met de VN om nog meer schepen naar het Middellandse Zeegebied te sturen. Hoe nobel het ook is om mensenlevens te redden, de situatie in Italië is onhoudbaar’.

Feit is dat Van Aalderen tevens de volgende regel componeerde: ‘Uit de getuigenissen van de christelijke vluchtelingen die de bootreis hebben overleefd, blijkt dat de wijdverbreide angst onder de Italiaanse bevolking – dat er onder de duizenden illegale immigranten die continu aankomen gevaarlijke moslimextremisten kunnen zitten – volkomen terecht is’.
Feit is dat duidelijk is geworden hoe meedogenloos de bendes van mensensmokkelaars zijn, die de vluchtelingen in Syrië en Libië tegen grove betaling een toekomst in ons werelddeel in het vooruitzicht stellen. Gokkend op Europese barmhartigheid, proppen zij deze mensen in overvolle, nauwelijks zeewaardige bootjes. Om die bootjes voor hergebruik terug te veroveren, openden ze enkele dagen terug zelfs het vuur op een Italiaans marineschip dat te hulp was geschoten. Bovendien deinsden ze er vrijdag niet voor terug om te pogen een Italiaanse vissersboot te kapen.Feit numero vier: Europa, dat logge, lamlendige Europa, is niet bij machte of bereid desnoods militaire maatregelen te nemen waarmee de hoop op een beter leven van honderdduizenden inderdaad voorlopig wordt gefrustreerd, maar waarmee óók eindelijk een begin wordt gemaakt met de strijd tegen deze niets en niemand ontziende gangsters.Feit numero vijf: dat is een schande.***Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor toelating tot overname van de column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *