1199 Hoogland – 't Scheldt

1199 Hoogland

Ze hebben het vaak over het gapende gat tussen de burger en de politiek, maar er bestaat een kloof die aanmerkelijk groter is: die tussen de burger en onze magistratuur. Ook hier, op deze hangplek bij uitstek voor het verongelijkte klootjesvolk (is niet zo, maar ik mag de vooroordelen van mijn spaarzame NRC-publiek nu eenmaal graag bevestigen), is in meerdere stukken de draak gestoken met onze softe, in ivoren torens verblijvende D66-rechters met hun onuitroeibare neiging om veel te veel waarde te hechten aan het belang van de daders.Omdat ik momenteel de 150 columns aan het selecteren ben die mijn bundel De Grote Hoogland zullen vormen, heb ik een groot deel daarvan onlangs doorgebladerd. U mag het best weten, het verleidde mij tot de volgende verzuchting: tjongejonge, Goof, je was wel héél lief voor die gasten. De edelachtbaren maken er een potje van tegenwoordig.Neem die recente zaak bij de rechtbank in Den Bosch. Hoe kun je in vredesnaam, als rechter, een agent die na het luidkeels uiten van twee waarschuwingen een op heterdaad betrapte en daarna op de vlucht geslagen inbreker met één welgemikt schot in het been schiet, veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding aan die crimineel?Niet echt motiverend voor ons politiekorps, me dunkt, net als de zaak vergeleken waarbij deze zelfs peanuts is: twee jaar gevangenisstraf, gisteren in Maastricht uitgedeeld aan de diender die in 2013 de bijrijder verwondde van een ramkraker die in Heerlen na een vlucht van 200 kilometer met een gestolen auto dwars door andere stilstaande auto’s heen op de politie wilde inrijden. Twee jaar cel! Voor een agent die zijn werk naar behoren deed!Nog even wachten met emigreren, s.v.p., lees eerst nog deze quotes uit een interview, voor de tv-serie Kijken in de ziel, met rechter Martien Diemer, een van de drie magistraten die Mohammed B., de man die Theo van Gogh afslachtte, levenslang gaven. Dat programma wordt 20 juli uitgezonden, maar er werd ons een voorproefje gegund. Dan begrijpt u het wat beter.‘Een beetje armoede’, noemt Diemer het vonnis inmiddels. En: ‘Bij ons drieën speelde echt: zo’n knul, 26 jaar, daar moeten we gewoon wat grip op kunnen krijgen. Maar het lukte niet. Ik had liever iets opgelegd waardoor hij halverwege zijn leven weer een kans zou krijgen als eerbaar burger, waar ook ter wereld, zijn leven weer op te nemen. Op een gegeven moment is hij een soort gedachtegoed gaan omhelzen waarvan iedereen op afstand dacht: jongen, dat is wel grappig, maar denk nou eens na voordat je je daaraan uitlevert’.Jongen, dat is wel grappig…

En dan ervan uitgaan dat iedereen dat dacht, op afstand. Aan dat soort blinde kippen zijn wíj dus uitgeleverd.
Correctie: het is geen kloof meer, maar een ravijn.***Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toestemming tot overname van de column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *