1198 Ephi – 't Scheldt

1198 Ephi

Bij de tv-serie ‘Twin Peaks’ die in de jaren negentig van de vorige eeuw werd uitgezonden, kwam een cryptische zin geregeld terug: ‘De uilen zijn niet wat ze lijken’. Gisterochtend had ik het gevoel dat Brussel door Twin Peaks-uilen was bevolkt. Ik zag politici die opgelucht waren en de indruk gaven enthousiast te zijn, terwijl hun verborgen ‘ik’ somber moet zijn geweest. Behalve, natuurlijk, de Franse president François Hollande: zijn jubelstemming was authentiek, alsof de slag bij Waterloo, waarvan hij de herdenking niet wilde bijwonen, in een overwinning van Napoleon was veranderd.Hollande had veel zin in de persconferentie post-akkoord en noemde het bereikte compromis ‘historisch’. Verder diste hij alweer het cliché op dat Griekenland niet uit de eurozone mocht stappen, omdat het land ‘in het hart ligt van onze beschaving’. Zelden heb ik Hollande zo vaak in de ik-vorm horen praten. Het leek zelfs alsof hij, en alleen hij, ervoor gezorgd had dat de Grieken niet uit de euro werden geschopt. In werkelijkheid gebruikte de president Europa en de eurocrisis om wat van zijn ongekende impopulariteit in Frankrijk te doen vergeten. Maar ook om de morrende linkervleugel van zijn Parti Socialiste tevreden te stellen die niets van bezuinigingen en grondige hervormingen moet hebben. En ziezo: Hollande was plots de mentor die de jonge Griekse premier onder zijn  vleugels in bescherming had genomen.De laatste dagen had de president hem zijn beste adviseurs geleend, zodat hij zijn huiswerk op tijd voor de top klaar zou hebben. Het is dus geen Grexit, maar de prijs die het Griekse volk hiervoor gaat betalen zou best tot een revolte kunnen leiden. Wie kan nog tevreden leven met honger en bittere armoede als perspectief? Want de bezuinigingsmaatregelen die Europa van Griekenland eist en nu krijgt, gaan veel verder dan wat voorheen werd gevraagd. De Grieken snappen nu dat ze in een nachtmerrie terecht zijn gekomen. Maar president Hollande zweeft nog op een roze wolkje en geniet na van zijn hoofdrol als bruggenbouwer. De uilen zijn niet wat ze lijken.En ook de euro is niet wat we hem hadden willen zien worden: een munt die verbindt en volkeren nader tot elkaar brengt. Het is een splijtzwam die tot virulente ruzies en eerloze conflicten onder zijn gebruikers leidt. Een munteenheid die naar wrok en frustratie smaakt. Of zoals het Franse economische blad La Tribune schreef: ‘De euro is de munt van de  Europese Centrale Bank die deze uitgeeft volgens criteria die niet stoelen op het welzijn van Europese bevolkingen’. Ja, we weten nu wel dat Griekenland nooit tot de eurozone toegelaten had mogen worden.Maar zondag las ik  een interview van de oud-voorzitter van de Europese Commissie Romano Prodi, waarin hij zijn handen in onschuld waste. Natuurlijk zag hij destijds dat de Grieken de boel flesten, hij waarschuwde en vroeg om een ‘supernationale controle’ van de Griekse cijfers. Maar het waren juist Duitsland en Frankrijk die deze toen tegenhielden.*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *