1196 Act II – 't Scheldt

1196 Act II

… dat het deel van de belastingvermindering voor kinderen dat niet aangerekend kan worden, omgezet wordt in een terugbetaalbaar belastingkrediet (art. 134, §3, WIB vanaf het aanslagjaar 2003).

Daarmee werd een kleine stap gezet in de richting van een negatieve inkomstenbelasting of het ‘basisinkomen’ zoals dat in 1985 door Agalev als model vooropgesteld was (maar uit het programma verdwenen was voordat Vivant het weer oppikte).
De cijfers staan niet duidelijk in de wet, dus moet er gerekend worden. De verminderingen zijn dit jaar als volgt: € 408 voor één kind, € 696 voor het tweede en € 1 860 voor het derde. Dan komt de fiscus op kruissnelheid en loopt de korting nog langzaam verder op van € 2 460 voor het vierde kind tot € 2 880 voor het negende en volgende. Let wel, dat zijn de verminde-ringen; het eigenlijke krediet is geplafonneerd en voor het aanslagjaar 2015 is dat € 430 per kind. In 2012 overschreed de totale uitgave aan dit speciale belastingkrediet de 200 miljoen euro. Dat gaat dan toch over een half miljoen kinderen in ruim 200 000 aangiften van wie de ouders niet genoeg verdienen (of niet genoeg aangeven) om belasting te moeten betalen. Vroeger was de afrekening voor al die aangiften eenvoudig: het was nul. Nu zijn dat even zovele terugbetalingen. Als men ergens lange rijen mensen ziet aanschuiven, rijst spontaan de vraag: ‘wat is daar te krijgen?’. Wel, dit lijkt mij het antwoord voor de rijen wachtenden voor de belastingkantoren. Er is meer te winnen dan bij de Lotto. De meeste commentatoren schreven de drukte toe aan de steeds ingewikkelder aangifte. Nu denk ik dat mensen met een complexe belastingsituatie hun aangifte veelal elders laten invullen. Van de kant van Open VLD en CD&V zijn er in 2013 voorstellen geweest om dit kinderkrediet voor asielzoekers af te schaffen en over te hevelen naar één instantie die beslist waar elke asielzoeker recht op heeft. Dat zou niet gemakkelijk zijn. De belastingwet moet gelijk gelden voor alle ‘rijksinwoners’. Met het vrij verkeer binnen de EU wordt dat een meer vloeibaar begrip, en ook voor de fiscus moeilijker af te grenzen.De regering-Bourgeois heeft beslist een gelijke basiskinderbijslag voor alle kinderen in te voeren. Dat betekent een shift van de grotere naar de kleinere gezinnen. Het is ook een shift van het kostwinnersmodel van het kroostrijke gezin naar het model van het gelijke basisinkomen voor iedereen.
We zouden dezelfde oefening kunnen maken binnen de inkomstenbe-lasting. De woordvoerder van Financiën liet mij weten dat er vorig jaar 2 748 700 kinderen ten laste waren in ruim 1,5 miljoen aangiften. Daarvan nog 3 629 met zes kinderen, 1 123 met zeven, 409 met acht en 183 met negen. Wat als we de bestaande fiscale uitgave van ongeveer 2 miljard euro gelijk zouden verdelen over alle kinderen in alle aangiften? Dan zou er voor elk kind € 720 krediet zijn. Grosso modo zou er een overheveling van 400 miljoen euro plaatsvinden van de 250 000 gezinnen met 3 tot 9 kinderen naar de 1 250 000 gezinnen met 1 of 2 kinderen. Dat lijkt me net iets te drastisch om in één klap door te voeren. Velen zouden een weinig winnen, en weinigen zouden veel verliezen. Tenzij er 400 miljoen gevonden wordt om niemand te laten verliezen.
Thuis zou ik het ook moeten uitleggen. Ik heb zes kleinkinderen, een gezin van twee, die € 336 zouden winnen, en een gezin van vier, die € 2 544 zouden verliezen.

Dit artikel verscheen eerder in het weekblad Trends.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *