1191 Ephi – 't Scheldt

1191 Ephi

Nederland is een land van details en van rituelen. En omdat zowel politici als (parlementaire) journalisten met een vergrootglas op de neus en een handboek over plechtige formaliteiten op zak door het leven gaan, hebben ze allang het contact met het grotere verband om hen heen verloren. Met het indienen van hun ontslag door de minister van justitie en zijn staatssecretaris zijn we weer in het traditionele circuit van de algemeen aanvaarde hypocrisie beland. De Kamer, ook wel bekend als de antichambre van het voorspelbare, in opperste staat van paraatheid: een verkeerd geïnformeerde parlementariër leidt tot de politieke guillotine. Desnoods zelfs als het gaat om het aantal rollen toiletpapier dat het ministerie tussen 1997 en mei 1998 verkeerd heeft opgegeven. Gapend

Het wordt druk bij de interruptiemicrofoon om de snel bedachte oneliners door te camera te laten registreren. Regie kwijt! Veel rook en nu vuur! Kardinale fout! (politiek is een saai spel en aan het eind wint Pechtold altijd in de categorie lichtgewichten). In het journalistieke kippenhok worden vervolgens de commentaren in beton met zweet gegoten: zo vlak voor de verkiezingen! Wat betekent dit voor de partij? Voor de regering? Voor de bungelende premier? Voor mijn buurvrouw in de bijstand?
In de loop der jaren, vertrokken ministers en gevallen kabinetten, heb ik geleerd om gapend over nietige details en ambtelijke rituelen heen te stappen. Alleen het grote verband boeit me nog. Alleen de schande en de vlekken die onze democratische rechtsstaat ondoorzichtig in plaats van transparant maken, kunnen me woedend maken. Dus niet het onvindbare bonnetje, het verkeerde bedrag, de onjuiste informatie. Boven de koning
Maar wel het feit dat een elite die zich aan de top van overheidsinstanties heeft genesteld, van alles beslist dat krom is en stinkt, zonder rekenschap af te leggen, zonder politieke verantwoordelijkheid te hoeven nemen. Dat een officier van justitie (Fred Teeven nu, maar ze zijn talrijk) met instemming van zijn superieuren bij het Openbaar Ministerie de kans krijgt in het geheim het adagium ‘misdaad loont’ kracht bij te zetten, doet me kokhalzen. Dat de handlangers van drugsbandiet Cees H., die hoge posten bij het justitiële apparaat bekleden, miljoenen crimineel geld aan die crimineel terugschonken, doet mijn maag als burger omdraaien. Dat dit gebeurt met een bonus door die miljoenen buiten het zicht van de fiscus te houden, maakt me als trouwe belastingbetaler misselijk. Kennelijk is er boven de koning der Nederlanden een andere categorie die enorme belastingvrije uitkeringen krijgt geschonken: het gilde der criminelen.
Er is weinig veranderd sinds 1994. Toen handelden de Nederlandse staat en de IRT in verdovende middelen door tienduizenden kilo drugs de criminele wereld in te pompen.
Met zakken meel in de mond noemde men dit destijds ‘werkmethodiek’. Nu gebruikt Teeven een NSB-formule: hij belazerde ethiek en moraal voor ‘volk en vaderland’.
Tot zijn volk wil ik niet behoren en zijn vaderland is het mijne niet.
***
Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *