1189 Act II – 't Scheldt

1189 Act II

‘Hoe is het mogelijk dat zo’n figuur hoogleraar, zelfs decaan is kunnen worden’, was de evidente vraag die velen zich stelden, toen Willem Elias bijna de wereldpers haalde. Inderdaad, verbazingwekkend!Primo: de man is een seksueel gevaarlijk sujet, die een onwaarschijnlijk dedain etaleert t.o.v. vrouwen. Er zijn niet alleen zijn uitspraken (‘het is geen verkrachting als je ‘surprise’ roept’), er is ook zijn gedrag. Actrice Hilde Van Mieghem getuigde erover in DS Magazine ‘die man zat heel de tijd foto’s van mijn borsten te nemen’.Secundo is er zijn lompheid.

Beweren dat … Facebook ‘onder ons blijft’ is, als je niet alleen 4 000 ‘vrienden’ hebt maar deze uitspraken ook openbaar zet. Wat een lompe beer.En Tertio: zijn gebrek aan schuldgevoel – uiteraard een Joods-Christelijk begrip, waar logebroeders geen last van hebben – : ‘ik ben slachtoffer van de media’. Zeker. Altijd de schuld van een ander. Zeer etisch is dat.De vraag was dus : hoe geraakt zo’n paljas aan dergelijke functies?Ons geheugen is gelukkig scherp, we gingen dus nog eens kijken naar de persoonlijke website van Jean-Jacques de Gucht. Altijd plezant. Op deze pretsite staat een laudatio over deze fils-à-papa in, geschreven door Knack Journalist Walter Pauli (opdracht: zoek eens in Knack een kritisch artikel over De Gucht door Walter Pauli; doe geen moeite, bestaat niet. Wiens brood men eet….Journalisten die zich laten inhuren, inpalmen, betalen, door de politici waar ze dan later kritisch over moeten schrijven… bah!). Titel van dit stuk (16 mei 2009), ‘Onze Jean-Jacques heeft het’. Groots hournalist, die Pauli! Fijne kerel!jj de guchtWij citeren uit deze hysterische ode aan Jean-Jacques ‘Hij (Jean-Jacques dus) kiest voor culturele agogiek, de studierichting met Willem Elias als mentor. De huisvriend wordt een persoonlijke buddy voor de jongste zoon’ en enkele lijnen hoger blijkt dezelfde Willem Elias er overigens al bijgeweest te zijn … op het kraambed van Jean-Jacques, … waar hij uitleg geeft over de voornaam Zean-Zacques. Boeiend geleuter.Zo. Soms zijn de zaken dus simpel. Willem Elias en Karel de Gucht (allebei even oud, jeugdvriendjes, samen kikkertjes gevangen in het riet?) steunen elkaar kennelijk door dik en dun. Seksist Elias (‘vrouwen, een zwakheid die we allen begrijpen’) kan professor worden (opdracht: zoek eens een interessante publicatie van deze karwats …), en als het minder begaafde zoontje De Gucht dan jaren later wanhopig naar een studierichting zoekt waar hij toch een diploma kan vangen, gaat hij op zich al obscure culturele agogiek studeren.En wie geeft daar les …. als … decaan? Juist, Willem Elias, zijn mentor, de huisvriend van de familie.Voor wat hoort wat. De Gucht junior vangt een diploma, en Elias kan tussendoor ook nog vette postjes vangen als voorzitter van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.In 2009 zou Elias zich nog enkele keren stevig belachelijk maken door JJ de Gucht in de pers talenten toe te schrijven die geen enkel ander mens in deze snaak zou kunnen ontwaren. ‘Toevallig’ net voor de verkiezingen….Wij veroorloven ons nog een vraagje. Jean-Jacques de Gucht neemt geregeld het woord ethisch in de mond. Misschien kan hij eens uitleggen hoe ethisch het is om examen af te leggen bij een huisvriend, meer nog, bij je mentor, die zo veel te danken heeft aan pappie.Wij zijn benieuwd. In afwachting ergeren we ons zelfs niet meer aan het feit dat de loge – in tegenstelling tot iedere andere organisatie – verboden terrein is voor vrouwen.Het is eigenlijk een goede zaak voor de vrouwen, ze missen er niets, behalve wat achterbaks, infantiel gekonkelfoes. En de kans op verkrachting wordt alleen maar kleiner als ze er weg blijven. Zou U als vrouw graag, met een schootsvelleke aan, in het halfduister tussen de kaarsen, … tussen Willem Elias (‘praten en pijpen gaat niet samen’) en Steve Stevaert (‘ik zie vrouwen toch zo graag’) zitten?Echt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *