1184 Ephi – 't Scheldt

1184 Ephi

In bepaalde opzichten doet de Franse cabaretier Dieudonné een beetje denken aan Theo van Gogh: zelfde provocateurprofiel, zelfde misselijkmakende vette grappen over de holocaust. Van Gogh over verbrande joden met suikerziekte die naar karamel ruiken; Dieudonné over de joodse top van de Franse showbizz die in stukjes zeep veranderd moeten worden.Maar daar waar de Nederlander als gefrustreerde polemist zich van puberale antisemitische grappen bediende is Dieudonné een harde antisemiet met heuse politieke boodschappen: de joden domineren de wereld, het zionisme is het nieuwe nazisme met Israël als ‘moederbedrijf’, de Shoah is een verzinsel.Ik heb een hele middag uitgetrokken om zoveel mogelijk van deze zogenaamde komiek op internet te bekijken: delen van zijn voorgaande shows, interviews, persconferenties of tv-sketches. Je komt uit zo’n sessie ietwat uitgewrongen, als uit een denkbeeldige centrifuge vol vuile was.De eerste conclusie is dat de man absoluut niet grappig is en dit niet vanwege zijn weerzinwekkende boodschap. Nee, Dieudonné heeft geen niveau, is technisch gesproken niet briljant, suggereert veel maar heeft de moed niet om tot de bodem van zijn haat te gaan (hij is al zo vaak veroordeeld).Daarnaast is de aard van zijn antisemitisme diffuus, rommelig en onduidelijk. Bezeten van jodenhaat is hij wel. Maar het ratjetoe dat zijn woede vorm geeft, heeft rationele structuur. Soms is zijn discours politiek of anti-Israël, maar vaak ook afgunstig, gratuit of rancuneus naar bekende Franse joden. De man heeft een ziekelijke obsessie met het Jodendom is mijn indruk, en dan mag een beetje van alles in zijn vuilnisbak worden gesmeten.Maar wat ik echt schokkend vond is zijn publiek. Je hoort die mannen en vrouwen vreselijk hard lachen, met vette en uitdruipende kelen. Je hoort de mix van drassig gif en klevend fijn stof uit hun longen sissen. Ze lachen niet omdat Dieudonné grappig is maar omdat Dieudonné weer over joden begint. Maakt niet uit wat of hoe, als het maar over de smouzen gaat. Meer dan de komiek zelf is het gros van zijn publiek diep antisemitisch. Om bang van te worden.Dieudonné heeft het voor elkaar gekregen om drie stromingen tot zijn publiek samen te smelten: de pro-Palestijnse linkse radicalen, de rechts-extremisten en de (jonge) moslims uit de banlieues. Dit heterogene publiek komt massaal naar zijn spektakel, soms meer dan 5 000 man in een zaal. Kale koppen, baardmannen en hoofddoekjes netjes naast elkaar.Nu wil de Franse regering zijn aanstaande tournee preventief verbieden. Door de politieke elite wordt Dieudonné niet alleen vijand nummer 1 gemaakt maar ook slachtoffer suprême van ‘het systeem’. Althans in de ogen van zijn publiek. Men is vooral bang van wat hij zichtbaar maakt: het neo-antisemitisme van dit verbazingwekkend brede publiek uit het migratieland Frankrijk.Willekeurig vooraf verbieden zal averechts werken, terwijl achteraf iedere wetsovertreding hard straffen de juiste weg is.***Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column. Elke dinsdag, donderdag en zaterdag kan u de column van Ephimenco in Trouw lezen en waarderen.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *