1184 Act I – 't Scheldt

1184 Act I

Fatima (schuilnaam) is moslima … 17 jaar oud, opgewekt en weldenkend: rare combinatie, overigens, voor een moslima … Zij komt tot de vaststelling dat er in de islam geen equivalent bestaat voor Maria, de moeder Gods. Vindt ze spijtig. Vindt ze zó spijtig dat ze gaandeweg meer en meer tendeert naar een bekering: het Christendom wenkt haar.

Maar dat is buiten de islamitische baard – excuseer: waard! – gerekend. Fatima wil weg van huis en stapt in een project begeleid wonen waar ze al hélemaal tussen de gore droesem van haar soortgenoten terechtkomt: drugs, luiheid, hanggedrag, radicalisering… Thuis wordt natuurlijk de school met de vinger gewezen! Tussen Kiel en Hoboken hebben ze daar een patent op. De vrouwelijke leerkracht godsdienst, waarmee ze goed kan opschieten, wordt ver weg gehouden. Fatima pleegt ten langen leste zelfmoord. De situatie werd voor haar onhoudbaar. Deze zelf-moord ruikt sterk naar moord “by proxy”, minutieus voorbereid door een stel geradicaliseerde godsdienstwaanzinnigen (hoogstwaarschijnlijk weer een roedeltje “lone wolves”), maar hier horen we geen Jozef de Witte van het ‘centrum met de lange naam’, geen Wouter van Bellingen van het minderhedenforum.Hier, ook geen treintje achterlijke spraakmakertjes erachter aan, die de opiniebladzijden van onze kranten dagelijks met islamitische inkt bevuilen. Geen Chams Eddine Zaougui, die het probleem IS overroepen vindt, geen Abou Jajah, die de franke mond vol heeft van democratische rechten voor aangespoelden, geen Rachida Aziz die haar verborgen islamitische agenda bedekt met wat onecht gekwebbel over vrouwenrechten… Enfin, ook in de islam moeten de doden begraven worden.De klas van Fatima besluit naar de moskee te togen. Daar aangekomen vraagt de imam naar de ‘verantwoordelijke’. De leerlingen wijzen de vrouwelijke godsdienstleerkracht aan. ‘Geen zaken mee’, kokhalst de geestelijke, ‘da’s een vrouw’, en herhaalt zijn vraag aan de klasgenootjes. Zodra een mannelijke stagiair de taak van verantwoordelijke op zich heeft genomen, blaft de imam onbeschaafd de klas af in een poging mee te delen wat wel en niet getolereerd wordt in een moskee. O ja, na de onbeschofte mededeling, die veel weg had van een reprimande, verlaagde de saraceen zich toch nog even om de vrouwelijke leerkracht toe te happen: ‘En gij moet niet denken dat ge hier tot uwe God gaat bidden, hé. Hier bidden wij alleen tot allah’.Alsof die vierkante paljas kan bepalen naar wie de juf zich in gebed te richten heeft. De lerares was er niet goed van en voelt zich nog beledigd (en vies).
Een paar jaar geleden zag ik nochtans met eigen ogen een ‘bekapt’ specimen bidden in Sint-Pieter, zich ter aarde prosternerend in zeer suggestieve houding (het achterdeel van haar woestijnfort opwaarts gericht). De Zwitserse wacht liet betijen…Ik heb er nog spijt van dat ik er in Sint-Pieter niet ‘met de vollen tip’ tegenaan getrapt heb!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *