1171 Ephi – 't Scheldt

1171 Ephi

POWNIX

Het filmpje op het internet duurt nog geen dertig seconden. Je ziet drie naakte vrouwelijke onderbuiken. Tussen de zwetende geslachtdelen ligt een kleine man, met zijn kleren nog aan, op zijn rug te spartelen. Een van de naakte onderbuiken wrijft de schaamlippen heen en weer op ‘s mans schedel. Een andere vagina berijdt hem. De harde muziek, het geschreeuw en de vette lachsalvo’s eromheen verraden dat de orgie een drukbezocht feest moest zijn. Ik schaam me meer voor die ongeveer 200 keer een kwartiertje tv per jaar van PowNix dan voor de 140 jihadisten die ons land momenteel te kijk zetten.Onvermijdelijk ga je denken aan de film The Wolf of Wall Street met Leonardo DiCaprio, het waargebeurde verhaal van een oplichter die zijn werknemers op megaorgieën en drugsparty’s trakteerde. Maar nee, bij verdere bestudering blijkt het filmpje heimelijk te zijn geschoten, tijdens het kerstfeest van een van onze publieke omroepen. Hetzelfde PowNed dat een homoburgemeester kapotmaakte met een stiekem opgenomen maar niet onzedelijk filmpje, bedelft zijn werknemers onder een bommentapijt van clitorissen en schaamlippen dankzij ons belastinggeld.SchaamteNatuurlijk zullen de oplichters van PowNed liegen dat het feest met eigen geld was betaald en dat de aanwezige hoeren nette pornosterren waren. Maar als we iets van de parasieten en graaiers van PowNix hebben geleerd, is dat je met liegen, treiteren en ordinaire trash-tv een hoop centen aan de publieke middelen kunt ontfutselen. Met de komst van een stoet bacteriën uit de anussite GeenStijl, is het publieke bestel afgedaald tot de darmen van zijn eigen decadentie. Schuldig die onverantwoorde minister Plasterk, die ooit de bruine smurrie het groene licht gaf om de ether te vervuilen. Na zoveel seizoenen uitzenden van dit zooitje profiteurs zijn er genoeg redenen om te zeggen tot zo ver en niet verder.Persoonlijk schaam ik me meer voor die ongeveer 200 keer een kwartiertje tv per jaar van PowNix dan voor de 140 jihadisten die ons land momenteel te kijk zetten ergens in een verre woestijn.‘Graaier’We waren gewaarschuwd. ‘We gaan onze zakken vullen, het bestel leegzuigen, belastingcenten opmaken’ kraaiden de Pow‘s vijf jaar geleden. Ze hielden woord. Je moest zien hoe treiteraar Rutger Castricum draaide en kronkelde, zweette en stamelde om tegen EenVandaag niet prijs te geven hoeveel hij uit de staatruif opslurpt.Bij directeur PowNed en oppergraaier Dominique Weesie is het makkelijker. Vorig jaar krikte hij zijn salaris op van 213 000 euro naar 226 805 munteenheden. Toen dit bekend raakte besloot hij, betrapt als hij was, zijn gevulde zakken een paar duizend euro’s lichter te maken omdat hij niet ‘als graaier getypeerd wilde worden’. Maar dat is hij wel, gezien de povere kwaliteit en non valeur van zijn programma’s. Geen Wolf of Wall Street 

natuurlijk, maar meer een Rat of Hilversum. Hoe krijg je die bloedzuigers weg? Dat moeten de 50 000 leden van deze historische vergissing zich vooral afvragen. Zeker als ze ’s ochtends met het schaamrood op de kaken zichzelf in de spiegel bekijken, wetend dat op de dag des media-oordeels dat lidmaatschap als een molensteen op hun ziel zal drukken. .***IK BLIJF!Deze Kerst kun je wel een bewogen editie noemen. Van de dapperheid van enkele collega-columnisten kon ik, tussen de kerstliedjes door wel opkijken afgelopen dagen. In hun respectievelijke kranten, die met Trouw concurreren, hadden ze geen goed woord over voor het dagblad dat zijn eigen ‘bronnenaffaire’ onlangs heeft onthuld. Je proefde in die schrijfsels bijna de roep om de hele Trouw-redactie naar huis te sturen.Door een externe commissie te benoemen en haar rapport integraal op de Trouw-site te publiceren, heeft deze krant een ongekende daad van openheid verrichtZelf kreeg ik van nieuwssite ThePostOnline de volgende vraag voorgelegd: ‘Elma Drayer stapt op bij Trouw wegens affaire-Perdiep. Wat ga je doen Ephi?’
Ik besloot geen anonieme bron op te voeren en een net antwoord te geven. Dat kwam erop neer dat ik sinds 22 jaar een ongekende vrijheid bij Trouw heb gekregen om te schrijven wat ik wil. Ook al zullen mijn stukjes soms met tandengeknars op de redactie zijn begroet. Geen minuut opgelegde beperking of censuur in die 22 jaar. Ik herhaalde dus voor ThePostOnline wat ik vorig jaar bij het Lezersfestival had geroepen: Wat mij betreft, Trouw de beste krant van Nederland.DoodzondeIk betreur dan ook de beslissing van mijn gewaardeerde collega-columnist Elma, maar ik respecteer die ook en zal haar missen. Ik denk dat ze haar bezwaren net zo goed in een stukje had kunnen zetten. Dit betekent nog niet dat ik de ernst van de affaire-Perdiep Ramesar niet onderken. Verzonnen bronnen zijn een doodzonde in de journalistiek omdat die de vertrouwensband tussen de lezer en de journalist beschadigen.Maar ik wil wel twee in mijn ogen belangrijke punten naar voren brengen. Door een externe commissie te benoemen en haar rapport integraal op de Trouw-site te publiceren, heeft deze krant een ongekende daad van openheid verricht. Hiermee wordt een begin gemaakt met het herstel van de vertrouwensband met de lezers.ShariawijkHet tweede punt betreft de inhoud van deze affaire. Perdiep heeft inderdaad grove en onvergeeflijke fouten gemaakt en had beter gecontroleerd moeten worden. Maar ook al verzon hij geregeld bronnen, dan wil dat nog niet zeggen dat de context waarin de spookbronnen werden opgevoerd ook uit zijn duim is gezogen. Neem nou de beruchte schets die Ramesar maakte over de Haagse Schilderswijk. Misschien geen shariawijk inderdaad, maar wel een buurt waar de meest weerzinwekkende demonstratie van het jaar heeft plaatsgevonden afgelopen zomer. Tientallen duistere figuren paradeerden in de Schilderswijk met hun zwarte vlaggen. Geen toeval dat dit op die plek gebeurde, dunkt me. Ze betuigden hun steun aan de koppensnellers, verkrachters en slavendrijvers van de Islamitische Staat.Volgens mij, maar ik sta open voor suggesties, is er nergens anders in Europa een dergelijke bijeenkomst gesignaleerd waar haat, dood, verderf en antisemitisme werden gepropageerd.Op die vrijdag 4 juli voelde ik een mix van schaamte en woede bij me opkomen. Wat ik toen dacht? Dat de naam ‘shariawijk’ nog te mild was voor dit Haagse jihadistische bolwerk. .*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *