1167 Ephi – 't Scheldt

1167 Ephi

Om dit stukje te schrijven heb ik een oude foto op mijn bureau gelegd. De foto is in mei 1970 genomen, in het Zuid-Franse Martigues. Op het plaatje sta ik op een visserssloep, ik draag een trainingspak van het merk met drie strepen en houd een vissersnet in mijn hand. Ik ben dertien en een half jaar en oog nogal stijf op mijn bootje.Wat we niet zien is het atletiekstadion dat ongeveer in de rug van de fotograaf moet liggen. Ik klom op de sloep tijdens de lunchpauze van de atletiekwedstrijd en vroeg K. om met mijn toestel een foto van deze trotse matroos te maken. K. kende ik verder niet. Het was zijn eerste race in het shirt van onze vereniging. Ik kan me hem heel goed herinneren. Hoewel hij twee jaar ouder was dan ik, maakte hij een verlegen indruk. Een zachtaardige adolescent met wie ik de hele dag ben opgetrokken maar die een jongen van weinig woorden bleek te zijn. Het was een zonnige dag, zoals ook op deze zwart-witfoto te zien is, en de kleur van mijn duur trainingspak is in mijn herinnering lichtblauw. Twee jonge levens met nog een hele weg te gaan.

Drie jaar later was K. voorpaginanieuws in de regionale pers. Het lidmaatschap van de atletiekclub had hij intussen verruild voor dat van de neonazibeweging Ordre Nouveau. Dat hij achter de tralies was beland kwam door die ene nacht die hij met een vriend op een joods kerkhof had doorgebracht. Daar had hij met zwarte verf op ieder graf een hakenkruis gespoten. Soms ook een zin geschreven als ‘kiekeboe, we zijn terug’ of ‘stelletje vuile joden ik pis op jullie reten’. Wat kon ik zeggen, dat ik in deze fascistoïde en antisemitische grafschender niet de zachtaardige atleet herkende met wie ik ooit was opgetrokken? Het zijn de gemeenplaatsen en clichés die we aan elkaar rijgen wanneer we het gevallen masker van een bekende oprapen. Altijd geschokt en met het ‘nooit gedacht dat’ op de lippen bestorven.Ook de schoolvrienden van Sultan Berzel uit Maastricht zullen ‘nooit gedacht hebben dat’. Je moet een fabuleus verbeeldingsvermogen hebben om de link te leggen tussen een 19-jarige jongen uit het lieflijke Limburg en de jihadist Abu Abdullah al-Hollandi. Volgens Limburgse kranten is Sultan alias Abu vorige week in West-Bagdad gestorven. Hij zou in een politiebureau zijn binnengelopen en iets over Mohammed B. geroepen hebben. Vervolgens liet hij zich in stukjes verscheuren door de bomgordel die hij droeg. Om hem heen vielen veel doden en gewonden.Gisteren zag ik de geschokte gezichten op een nieuwszender. Die van bekenden, buren en vrienden van de 22-jarige Maxime Hauchard uit het Normandische Bosc-Roger-en-Roumois. Maxime, die nu Abou Abdallah Al-Faransi is geworden, herkenden ze zondag van de jongste gruwelvideo uit het IS-horrorkabinet. Hij greep toen een mes onder het oog van een camera. Maxime was een van de achttien koppensnellers die achttien Syrische piloten onthoofden. Gisteren zei een vriend over hem: ‘Ik ben zeer geschokt, hij was heel aardig en altijd vrolijk’.***Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van de column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *