1148 Ephi – 't Scheldt

1148 Ephi

Met toenemende verbazing heb ik gisteren kennisgenomen van het nieuwsfeit dat planeet aarde bijna van zijn as deed tuimelen. Het ging niet over oorlogen, aanslagen of djihadisme. Het ging ook niet over de nieuwe extravagante hoed (een reuze rode vliegende schotel die een fatsoenlijk zicht van de draagster onmogelijk maakt) van aandachtkoningin Máxima.We bijten niet meer als brute apen om te doden. Daar hebben we veel beter ontwikkeld marteltuig voor uitgevondenNee, wat alle tv-rubrieken, kranten en sociale media in vuur en vlam zette, was de ‘beet’ van voetballer Luis Suárez in de schouder van Chiellini. Ik heb veel benen en gebitten (bewust) gebroken zien worden op voetbalvelden. Ook gezichten in rauwe biefstukken zien transformeren door vuistslagen en schoppen. Om maar niet te spreken van al die lappen menselijk vlees die aan noppen bleven hangen.Maar geen incident heeft ooit zoveel afgrijzen en walging veroorzaakt als de hap van de speler uit Uruguay. Een beet, overigens, die amper een spoor achterliet op de geslachtofferde schouder van de Italiaan. ‘Ban the monster’ kopte een Brits dagblad gisteren en de Belgische commentator Stef Wijnants beloofde de naam Luis Suárez voortaan uit al zijn commentaren te weren. KopstootAl zappend kwam ik gisteren op een Franse nieuwszender terecht waar ze een goede tien minuten aan het onderwerp besteedden. Totdat de naïeve cultuurredactrice die in de studio zat, zich afvroeg wat erger was: de beet van Suárez die geen invloed op de wedstrijd had of de kopstoot van Zidane die Frankrijk in 2006 de titel kostte?De disproportionele agitatie van planeet aarde heeft natuurlijk met de recidive (derde beet van Suárez) te maken maar nog meer met de ongemakkelijke symboliek. Bijten is het wapen van de zwakkeren, hoofdzakelijk kinderen. Een vrouwelijk instrument is het ook en dit om het gebrek aan spierkracht bij de dames enigszins te compenseren. Wie heeft nooit in zijn vlees de priemende tandjes van zijn zus of ex gevoeld? Je zou zelfs kunnen zeggen dat op het voetbalveld de bijter door zijn makkers als mietje dreigt te worden gezien. Maar waarom zoveel commotie dan?Omdat een dergelijke actie ons naar de nacht der tijden terugwerpt. We willen niet graag worden herinnerd aan wat we ooit waren, dat wil zeggen, volgens de evolutieleer, een aap. Een harige Bokito die met zijn tanden het vlees van de vijand probeerde te verscheuren om er vervolgens met zijn vrouwtje vandoor te gaan. We willen vooral niet met onze oorsprong uit het dierenrijk worden geassocieerd.Arme onnozelaarDe beet van Suárez appelleert aan ons collectieve geheugen en aan het sluimerende beest in ons onbewuste. We bijten niet meer als brute apen om te doden. Daar hebben we veel beter ontwikkeld wapen- en marteltuig voor uitgevonden. Maar dat niet alleen. Toen we eindelijk na duizenden jaren rechtop gingen lopen en de voorraad appels en bessen in de grot op was, deinsden we er niet voor terug om happen uit de buurman zijn lijf te nemen. Dat is dus wat ‘monsterSuárez in ons heeft wakker gemaakt: de aap en de kannibaal. En daarom riskeert die arme onnozelaar een disproportionele straf.***Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *