1132 Act I – 't Scheldt

1132 Act I

De Antwerpse Joodse advocaat en professor Henri Rosenberg is – en niet voor het eerst – een hardnekkige luis in de pels van de ultra-orthodoxe Joden. In een vlijmscherp artikel van zijn on-line krant rekent hij af met de hypocrisie en schijnheiligheid van de fundi’s, zowel in Antwerpen als in Israël, die hij terloops even vergelijkt met radicaliserende moslims.Waar maakt meneer Rosenberg zich druk om? We zullen in Antwerpen beginnen. Daar staat de ultra-orthodoxe gemeenschap – zeg maar de vestimentair herkenbare Joden – in rep en roer vanwege een dringende oproep van onderwijsminister Pascal Smet om in kleine Joodse scholen de eindtermen te halen en ook ondermeer biologie en evolutieleer in het lessenpakket op te nemen naast de verregaande bijbelstudies. De ultra-orthodoxe gemeenschap reageerde daarop met een massavergadering waarop ‘het boze decreet’ werd voorgesteld als het ergste dat hun overkomt sinds de Tweede Wereldoorlog.Maar het kan nog cynischer. Nu de zwarte hoeden en eeuwige seminaristen in Israël bij wet zullen worden gedwongen om hun legerdienst te vervullen, is het kot te klein in het Heilig Land. Geen haar in de baard van de ultra’s dat eraan denkt het land te dienen of zelfs burgerdienst te doen in hun eigen, vaak armlastige, gemeenschap. De middelen die daarvoor worden gebezigd tarten elke verbeelding. Zo publiceert professor Rosenberg foto’s van jongetjes met pijpenkrullen die voor poerim ofte carnaval gestreepte concentratiekamppakjes dragen, compleet met de gele Jodenster! Die kinderen moeten dan poseren met de handjes in de lucht, zoals op die beruchte foto uit WO II. En hoewel die kinderen nooit iets wordt verteld over de Holocaust, kijken ze met even angstige blikken in de lens. Een Amerikaanse rabbijn van de Chabad-beweging gaat zelfs zo ver te schrijven dat geen enkel Joods kind is gestorven door toedoen van de nazi’s, maar door hun relatie tot God. Een vermaarde Lubavitscher rebbe maakt de vergelijking met een chirurg die een been amputeert om het leven van de patiënt te redden. Tja, er moet nu eenmaal worden geboet voor de verering van dat gouden kalf… Rosenberg toont ook foto’s van Joodse soldaten in Irak en Afghanistan, met keppels en gebedsjaals passend bij hun battle dress. En hij citeert uit Deuteronomium (20:1-8) de redenen waarom iemand niet ten strijde zou moeten trekken . En die zijn: een huis hebben gebouwd en er nog niet zijn intrek kunnen hebben nemen. Want als deze man sneuvelt, kan een ander er zijn intrek nemen. Hetzelfde geldt voor een wijngaard of een verloofde. Zelfs iemand die schrik heeft, mag naar huis terugkeren, want die dreigt zijn angst over te brengen op zijn medestrijders. Eeuwige seminarist zijn hoort niet in het rijtje… Voorwaar wijze woorden uit het Oude Testament.Onze eigentijdse wereld kent eigenlijk nog een nieuwe bedreiging. Wereldvreemdheid.Homo Criticus***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *