1121 Act III – 't Scheldt

1121 Act III

Wat zou het Antwerpse district Borgerhout zijn zonder districtsschepen Zohra Othman (PVDA)? Wellicht een getto waar verloedering en criminaliteit hoogtij zouden vieren. En zeker een plek waar het ‘bangelijk’ is om je kroost veilig en wel te zien opgroeien in de tradities die je lief zijn.Al decennia vechten de echte inwoners van Borgerhout tegen een kliek zwervers die hier al eeuwen rondhangt en nu de zuivere halal-bevolking van vandaag koeioneert met gezaag, met rare hygiënische gewoonten en met misselijkmakend eetgedrag.Die bende noemt zich autochtoon, daardoor in de mening verkerend zich racistisch te mogen opstellen. En dat tegenover de welopgevoede gelovigen die tenslotte tot de demografische meerderheid behoren. Laten we die dan nog als de democratische meerderheid omschrijven, dan houden we die blanke honden koest. Gelukkig is ‘ons Zohra’ als communistische furie de verdediger van de islamitische eisen. Bijna was het internationaal vermaarde Terloplein terloops omgetoverd in het Al-Khatthabiplein, naar de Marokkaanse verzetsstrijder tegen de Spaanse Sinten.Voorlopig blijft Zohra zitten met de zwarte piet in dit verhaal, maar haar wraak suddert op een zacht vuurtje dat zich als een embryonale steekvlam in de helse schoot herbergt.Die Vlamingen, die zo dankbaar behoorden te zijn dat ze getolereerd worden, kwamen met het voorstel het plein te vernoemen naar ene Maria Barones Rosseels, die nota bene de Dood van een Non op haar geweten heeft. Ongetwijfeld een katholieke pornografe, dat onbekende mens uit de agressief Vlaams klinkende Goedendagstraat. Zohra, die zich profetisch geïnspireerd losmaakte van haar Vlaamse vent (een zekere Peter Mertens die zich tegenwoordig voltijds aan zijn politie hobby wijdt), gaat voluit voor de rauwe rechtvaardigheid die een waar kalifaat kenmerkt. Helaas doet ze dat ongemaskerd waardoor ze misschien een wat lager Zorro-gehalte uitstraalt. Haar fiets is als een trouw paard en haar tong flitst als een sabel. Zohra is ondanks haar schoonheid geen sekssymbool.

Binnen haar partij is die rol eerder weggelegd voor Mie Branders, een dappere boerin uit een andere vesting die nog niet zo bevrijd is als Borgerhout.‘Men noemt ons rifraf omdat we de held uit het Rif-gebergte bewonderen’, zucht Youssef El-Feces, een sociaal actieve loodgieter uit de buurt van het plein, bedrukt, ja zelfs onderdrukt.Schepen Zohra heeft de man al beloofd zijn culturele kramp te zullen ‘meenemen’.Er zijn nog veel spontane zelfverbranders en veel slachtoffers van politiegeweld terwijl ze gewoon hun nachtelijke arbeid aan het verricht waren en ook zelfs een handvol Syrië-strijders aan wie het prachtige plein later kan worden gewijd.Met Gods wil lukt alles.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *