ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1118 Ephi – 't Scheldt

1118 Ephi

Alweer dezelfde onmacht, droefheid en fatalisme na een verwoestende natuurramp. En gelukkig ook dat opbeurende elan van solidariteit voor de getroffenen. De beelden uit de Filippijnen die onze regio’s bereiken, vertellen allemaal hetzelfde verhaal dat leunt tegen hetzelfde decor.Deze armoede is niet alleen het resultaat van onrechtwaardige verdeling en corruptie, maar komt door een grotere ramp dan Haiyan: een monsterlijke en structurele demografische groei. Wat opvalt, is dat alleen die schaarse gebouwen en huizen die met stenen of beton zijn gemaakt, de tropische storm enigszins hebben doorstaan, hoewel zwaar gehavend. De rest is door wind en zeewater als een samenraapsel van luciferhoutjes weggevaagd.Het zijn ook geen echte huizen maar constructies van planken en golfplaten die zo dicht op elkaar zijn neergezet dat bij een tyfoon als Haiyan een menselijke ramp voorspelbaar wordt.Je kunt je wel afvragen waarom in een regio die jaarlijks door zoveel tyfoons wordt geteisterd niet beter ‘stormbestendig’ wordt gebouwd. Armoede is het vanzelfsprekende antwoord. Hoewel het land de laatste jaren een bijzondere economische ‘boom’ kent, moet 40 procent van de bevolking met twee dollar per dag zien te overleven.Deze armoede is niet alleen het resultaat van onrechtwaardige verdeling en corruptie, maar komt door een grotere ramp dan Haiyan: een monsterlijke en structurele demografische groei. Deze bevolkingsexplosie is volgens deskundigen de oorzaak van ‘immense problemen als vervuiling, ontoereikende gezondheidszorg, gebrek aan infrastructuur en openbaar vervoer’.Half FrankrijkDe Filippijnen tellen volgens schattingen een bevolking van rond de 100 miljoen. Al deze mensen moeten een plek zien te vinden op eilanden waarvan een deel niet bewoonbaar is. Maar de schrik wordt pas voelbaar als je weet dat bi elkaar de Filippijnse eilanden niet groter zijn dan de helft van Frankrijk.

Ongeveer een eeuw geleden telde de archipel nog geen 7 miljoen mensen. In 1981 werd de grens van 50 miljoen gepasseerd. Dat wil zeggen dat de laatste 32 jaar de bevolking is verdubbeld tot de huidige 100 miljoen.De jongste ramingen voorspellen overigens voor de komende 25 jaar een extra groei van 40 miljoen. Een bijkomende factor is het aandeel van de katholieke kerk in die bevolkingsgroei. De Filippijnen zijn voor iets meer dan 80 procent katholiek, een opmerkelijke uitzondering in Azië. Om deze positie te behouden en te versterken zijn de lokale bisschoppen altijd de gezworen vijanden geweest van anticonceptie.112 000 euroMaar ondanks het verzet van de Filippijnse bisschoppen die hem gedurende veertien jaar hebben tegengehouden, is nu de wet Reproductive Health Bill aangenomen. Deze wet garandeert de toegang tot anticonceptie en seksuele voorlichting. Voor de Filippijnse kerk is dit de weg vrijmaken voor ‘scheidingen, legalisatie van abortus, euthanasie en homohuwelijk’.President Benigno Aquino III heeft de nieuwe wet gesteund wat door aartsbisschop Ramon Arguelles als een ‘oorlogsverklaring tegen de kerk‘ is bestempeld.Voorlopig zal de discussie plaatsmaken voor de hulp aan de mensen in de zwaar getroffen gebieden. Daarvoor heeft de paus van die oppermachtige kerk in de Filippijnen een bedrag van exact 112 000 euro overgemaakt.***TV-PESTKOPPENIk zou zeker niet op het onderwerp zijn teruggekomen zonder die ene brief, die in de krant stond. Daarin verbaasde een lezer zich erover dat ik Rutger Castricum (de pestkop van ‘Pow-News’) niet harder had aangepakt. Ik heb me dat aangetrokken en heb naar een antwoord gezocht. Hier komt het dan.
Omdat de treiteraar van ‘PowNews’ niets nieuws heeft bedacht, niets schokkender en niets onaangenamer dan al die illustere onbeschofteriken die hem zijn voorafgegaan en die meestal juichend werden begroet. Hij is wellicht de laatste druppel die uit de omroepkraan sijpelt, maar de gootsteen daaronder zit nog vol drab van decennia Nederlandse televisie.
Er is natuurlijk een tijd geweest waarin lompe en agressieve boersheid bij de publieke omroepen als teken van verlichting gold. De onbeschofte tv-persoonlijkheid, de gore show of de vulgaire uiting van onbeschaafdheid werd als taboedoorbrekend beschouwd.
Autoriteiten moesten met alle ongeoorloofde middelen worden betwist en belachelijk gemaakt. Kleineren, schelden en schoppen was progressief, gedurfd en innoverend. De salvo’s kwamen bijna allemaal van links, en brachten een miljoenenpubliek in extase. Nu het getreiter van rechts komt, moeten we de guillotine uit de garage gaan halen.
Maar zie bijvoorbeeld hoe de Vara, met kijkcijferkanon Paul de Leeuw, slechte smaak en vulgariteit heeft geïnstitutionaliseerd. Niet alleen politici worden in zijn programma’s geridiculiseerd, maar ook de zwakke, de onbekende en de zieke. Leedvermaak kan heel democratisch zijn. Paul Poephoofd is met prijzen overladen, en niemand die ooit riep dat hij in het cachot van de fatsoenspolitie moest worden gegooid.
Daarom moet ik zachtjes grinniken als ik Vara-tafelheer Felix Rottenberg in het Vara-programma ‘DWDD’ hoor zeggen dat Castricum afzeik-televisie’ maakt. Volgens mij is deze vorm van vermaak door diezelfde omroep uitgevonden (met dank aan fatsoensrakker Marcel van Dam die ons poephoofd 22 jaar geleden heeft binnengehaald).
Ach, dit is niet helemaal eerlijk. Die hele Jiskefet-ploeg, bijvoorbeeld, die op een afbeelding van toenmalig premier Balkenende urineerde en Sinterklaas door Kees Prins liet afzuigen, werkte voor de VPRO.
En Robbie Muntz? Die treiterde joden in dienst van de VPRO; en later pestte hij christenen voor de RVU via zijn programma ‘God bestaat niet’. Moet kunnen toch, in het verlichte Hilversum?
Maar de grootste treiteraar ooit, de opperpestkop ondanks zijn geringde lengte, was natuurlijk Bart de Graaff. Hij kreeg niet alleen ruime zendtijd, maar met BNN ook een eigen omroep.
Het lastigvallen, soms midden in de nacht, van bekende Nederlanders was zijn specialiteit. Werd zijn ‘Stalkshow’ van het scherm geweerd? Nee, het programma kreeg juist een Gouden Beeld in 2002 evenals De Graaff, die postuum werd geëerd.
De Nederlandse tv is het toonbeeld van wansmaak en onbeschaamd sarren, stangen, pesten, tergen en treiteren. Dan kan toch die arme Castricum er nog wel bij? En als je als politicus niet tegen zijn giftige roze microfoon kunt, loop je gewoon door of sla je de deur hard voor zijn neus dicht. Hij scheldt nooit terug.
***
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.

AARDIG

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *