1107 Act 2 – 't Scheldt

1107 Act 2

…dan wordt hiermee voor ons de lading gedekt.’t Scheldt deelt zowel naar links als naar rechts, naar gelovigen én ongelovigen, naar hetero én homo, naar arm én rijk, naar bekend én onbekend de rake klappen uit die door de geviseerde belaagden zelf zijn opgeroepen.Vanop een officieus podium, semi-clandestien, in het maquis en dit

om de verontwaardiging zo ongezouten mogelijk te laten smaken,
wordt er in ’t Scheldt gescholden.Sommige medewerkers tekenen onder eigen naam, anderen onder een bron-beschermend pseudoniem.Onvergelijkbaar als ’t Scheldt is behoort dit blad toch tot een traditie van tegen-de-schenen-stampers.Er mag al eens onfatsoenlijk gelachen worden, zeker wanneer een dikke nek over een dun laagje fatsoen blijkt te beschikken.De redactie durft zich niet te vergelijken met illustere schotschriften zoals het magazine Fliegende Blätter (1845-1944), waaruit in menige hedendaagse commentaren nog steeds wordt geciteerd, maar laat zich eerbiedig inspireren door wat in het verleden de gezagsdragers met hun valse moraal ontmaskerden.De Amerikaanse historicus Robert Darnton beschrijft bijvoorbeeld in ‘The devil in the holy water’ hoe in Frankrijk van het ancien régime tot de Revolutie de heerlijke hekelschriften tot de verbeelding van talloze stiekeme lezers spraken.En in het Verenigd Koninkrijk daagt vandaag het blad Private Eye (met Ian Hislop uit de BBC-satireshow ‘Have I got news for you’ als uitgever) van proces tot proces het establishment nog altijd uit.Zo hoort het.Schotschrift ’t Scheldt, we vinden het wel mooi klinken.De redactie***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *