1105 Bob II – 't Scheldt

1105 Bob II

Vorige week vond in Amsterdam weer de jaarlijkse Gay Pride plaats met daarbij het meest spectaculaire onderdeel van het feestprogramma: de Canal Parade. Er kwamen ruim 300 000 mensen op af en de stadsreinigingsdienst had meer dan twee dagen nodig om de achtergelaten troep op te ruimen.Er voeren tachtig homoboten door de Amsterdamse grachten en onze overheid was duidelijk aanwezig. Zo was er een kabinetsboot en een defensieboot met onder meer minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën), minister Jet Bussemaker (Emancipatie) en onze eerste vrouwelijke minister van Defensie Janine Hennis Plasschaert. Ze waren allemaal door het dolle heen. Ondanks de crisis liet Jet Bussemaker weten dat ze 800 000 euro vrij maakt om het onderwerp homoseksualiteit in andere culturen ‘meer bespreekbaar te maken’. En Janine Hennis zei op de defensieboot ‘dat het juist voor militairen belangrijk is jezelf te kunnen zijn’ (hoe zit het dan met niet-militairen?).Het is nog niet zo lang geleden dat homoseksualiteit in de krijgsmacht een absoluut taboe was. De schaarse homofiele beroepsmilitairen zwegen dan ook als het graf als het gesprek over hun geaardheid ging. Immers, de sanctie op homofilie was ontslag uit de dienst. Gelukkig is men van dit starre en discriminerende standpunt teruggekomen. Maar dat is in vele gemeenschappen zeker nog niet het geval. In Rusland is homoseksualiteit nauwelijks bespreekbaar en het openlijk uitkomen voor homofilie, zoals mannen die hand in hand over straat lopen, is daar vragen om moeilijkheden.VoetbalOok zijn er gemeenschappen, vooral die op islamitische basis, waar geweld tegen homo’s of lesbiennes niet geschuwd wordt. Het is volkomen terecht dat er thans acties zoals de Gay Pride worden georganiseerd om deze vorm van discriminatie te bestrijden. Ook de voetbalwereld is kennelijk plotseling tot inkeer gekomen. Zoals bekend heeft voetbal en zeker het betaalde voetbal een echt macho-imago. En dat is tijdens wedstrijden ook wel te horen aan de spreekkoren van het publiek. De klassieke doelen voor scheldpartijen zijn dan ook Joden en homo’s. Vandaar dat er dit jaar een voetbalboot meevoer in de Canal Parade. Er was alleen vrijwel geen enkele profvoetballer te vinden die mee wilde varen, hoezeer Michael van Praag, de voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond, en de bondscoach Louis van Gaal er hun best voor hadden gedaan. Er waren wel een aantal oud-Ajax-spelers maar niet één nog actieve professional. Ook was er geen enkele homofiele voetballer. Vermoedelijk zullen die er wel zijn, maar die weten dat ze hun sportcarrière in de waagschaal stellen als ze voor hun geaardheid zullen uitkomen. Dat is natuurlijk betreurenswaardig en het is goed van Michael van Praag dat hij er wat aan wil doen. Alleen de nadrukkelijkheid waarmee die homo-emancipatie wordt benaderd, werkt contraproductief. Zeker in de ogen van klassieke homohaters als Marokkanen, Turken en Russen. Wellicht is onze plotseling overdreven antidiscriminatiehouding wel een reactie op het gedachtegoed dat wij ook in ons land en zelfs in de geneeskunde tot voor kort nog koesterden.Toen ik nog medisch student was, stond in mijn leerboeken van de psychiatrie over homoseksualiteit dat dit een ziektebeeld was, dat viel onder de noemer ‘afwijkende driftprojecten’, ook wel ‘pervers’ genaamd. Daartoe behoorden, behalve homofilie, ook necrofilie (seks met lijken), sodomie (seks met dieren), fetisjisme (seksuele opwinding via kledingstukken van een geliefd persoon) en pedofilie (seks met kinderen).CastratieAls therapie werd nog maar zestig jaar geleden castratie aanbevolen omdat dokters toen nog dachten dat seksuele gevoelens in de geslachtsorganen zaten. Het heeft lang geduurd voor men zich realiseerde dat seksualiteit zich in de hersenen afspeelt en niet in de testikels van de man of de eierstokken van de vrouw. De eerste wetenschapper die hier op wees, was prof. Dick Swaab, de bekende neurofysioloog en hersenonderzoeker. In 1989 maakte hij wereldkundig dat hersenen van homo’s er anders uitzagen dan die van hetero’s. In het bijzonder betrof dat een anatomisch onderdeel, genaamd de ‘hypothalamus’, dat duidelijk verschilde met dat van heteromannen. De wereld was te klein. Prof. Swaab kreeg honderden dreigbrieven, bommeldingen en boze telefoontjes van woedende homo’s en wereldverbeteraars. Ook het COC, de grote homo-organisatie, protesteerde heftig. Als prof. Swaab gelijk had, zou homofilie een afwijking of zelfs een ziekte zijn. En dat was onacceptabel vond men. Homoseksualiteit zou slechts een normale variant van seksueel leven zijn, enigszins vergelijkbaar met het feit dat de ene mens blauwe ogen heeft en blonde haren en de ander bruine ogen en donkere haren. Swaab werd daarom verguisd als een soort intellectuele homohater en een onverdraagzaam mens. De meeste van die woedende homo’s en antidiscriminatieprofeten vergaten echter dat miljoenen mensen kleinere of grotere afwijkingen hebben. Zoals platvoeten, allergieën, spataderen, bijziendheid, liesbreuken, stotteren, hazenlip, scheel zien, kleurenblindheid, kaalheid, gehoorstoornissen, enz. Vrijwel niemand is volmaakt of heeft de hersenen van een genie en het lichaam van een Griekse god. En met al die kleinere en grotere tekortkomingen moeten we zien te leven. Zo zal een kleurenblinde vermoedelijk nooit een briljante kunstschilder worden en een stotteraar geen predikant. Daarom is het in een beschaafde samenleving onacceptabel om mensen te discrimineren vanwege hun anders-zijn.MeedeinenOok is er het feit dat velen, en vooral bestuurders en politici, een gelegenheid als de Gay Pride aangrijpen om hinderlijk overduidelijk te demonstreren hoe ruimdenkend ze wel zijn en hoe afwijzend ze staan ten opzichte van allerlei vormen van discriminatie. Voor het oog van de camera’s staan volwassen kerels elkaar te zoenen of onbeholpen op het ritme van een keiharde beat mee te deinen aan boord van homoboten alleen maar om stemmen voor zichzelf of hun politieke partij te winnen. Maar hun uitbundige tolerantie was kennelijk niet groot genoeg om enig begrip te kunnen opbrengen voor de zogenaamde weigerambtenaren die op grond van hun geloofsovertuiging geen homohuwelijken ambtelijk willen sluiten. Ze worden genadeloos ontslagen, terwijl er genoeg collega’s zijn die er geen moeite mee zouden hebben.

Er zijn in het verleden vele grote geesten en dappere mensen geweest die geweldige en zegenrijke verbeteringen in onze samenleving hebben teweeg gebracht. Evenwel hebben die het nooit nodig gevonden om, gesteund door politici van het moment, in hun blote kont met roze vlaggetjes en pauwenveren hun overtuiging uit te dragen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *